Soyut Hayat

Bir inci tanesi misali süzüldü göz yaşları al yanaklarından genç kızın. Şarkının sözlerini söylemeye başladı.
+Hala yalnız mısın?
-Sadece özgür..
+Peki ya mutsuz
-Sadece alışmış
+Peki ya aşık
-Sadece eksik. Peki sen hala bekliyor musun?
+Beklemek şimdi hiç duymayan birine dünyanın en güzel şarkısını söylemek kadar anlamsız...
-Peki ya umut
+Umut..yok!
Genç kız gözlerini kapattı ve yaşların süzülmesine izin verip duvarları yumruklamaya başladı gece vakti. Her şey o kadar canını yakıyordu ki anlam veremiyordu bu olanlara.
Düşündü genç kız. 'Ben bunları hak etmiş miydim?'
Duvara yaslanıp kaymasına izin verdi ve soğuk parkeye oturdu. Yaslandı soğuk duvara. Elindeki jileti koluna iyice bastırdı. Hızlıca jileti kendine doğru çekti. Bunu aynı yere 2 kez uyguladı ve başka yerlere de uyguladı. Elleri yanına düştü genç kızın. Gözleri yavaşça kapanıyordu. Hayata veda mı ediyordu? İstediği mi oluyordu? Kurtuluyor muydu bu acıdan? Kolu kan içinde yere düşerken koluna baktı. Verdiği acı anlatılacak kadar kötüydü. Ama sol yanının acısı.. Son kez fısıldadı..
'Tanrım! Al beni..'