Onun korkuları mahkum olduğu kaderinin kaçınılmaz tarafıydı. Her gece istemsizce karıştığı karanlık, çığlıklarını fısıltı haline dönüştürmeye başlamıştı. Aciz bedenine inen darbeler karşı koymaya gücü yoktu, kalmamıştı.
Korkuyordu. İnsanlar ona baktığında; yanlışlıkla çarptığında bile korkuyordu.
O'nun en büyük korkusu; birinin ona dokunmasıydı.
Tenine değen her tene lanetler okuyordu.
''Uzak durun benden.. Lütfen..''
All Rights Reserved