Sonbahar

Sonbahar

  • WpView
    Reads 7
  • WpVote
    Votes 0
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadComplete Thu, Jul 9, 2015
WpInfo
Poetry
Yine yapraklarını dökmüşsün sonbahar. Yine biraz dertli birazda hüzünlüsün. Bu dünyaya isyan edecek kadar. Sende mi bahtsız kara günlüsün. Seninde mi kalbin kırık hayata? Sende mi bu düzene sitem dolusun? Sen ki; ölümsün yaprağa ota. Yoksa sende mi derdin esirisin, kulusun? Seni de hüzünlendirir mi sararan yapraklar? Seni de ağlatır mı hep son satırlar? Bedenime kucak açınca kara topraklar. Bu ağlayan sonbahar belki beni hatırlar. Emre Erdem 2010 Ankara(Batıkent)
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Gecenin Sahibi +18
  • jealou$y /demir x efe/
  • Döngü
  • Esmer Şeker
  • Takıntı
  • SEÇME ŞİİRLER
  • YALKIN (GERÇEK AİLEM)
  • Kalpten Taşan Cümleler 2
  • Adaletin İki Yüzü
  • EMIRA

Yağmur yağıyordu. Nil, kütüphaneden çıkarken kitaplarını montunun altına sakladı. Başını eğmiş, kimseyle göz göze gelmemeye çalışıyordu. Ama biri onu izliyordu. Siyah bir araba, yol kenarında sessizce durmuştu. Direksiyonda bir adam. Gözleri hareketsizdi ama içi ilk defa bu kadar karışıktı. Ve o gece, Nil eve varmadan telefonuna bir mesaj geldi... Bilinmeyen Numara: " Kitaplarını yağmurdan sakladın... peki kendini kim koruyacak, küçük kız? " ©Tüm hakları saklıdır.

More details
WpActionLinkContent Guidelines