KAR TANESİ

Kendimizi huzursuz hissettiğimizde, yan yana olmamız garipleştiğinde gittiğimiz bir yer vardı. Korunaklıydı. Bize, bizi unuttururdu. Severdik orayı. Birlikte sevebildiğimiz sayılı şeylerden biri olduğu için değerliydi çünkü çok ortak noktamız yoktu. Bulduklarımıza da kendimizce tutunmaya çalışırdık. Bizim kitaplardaki gibi bir hikayemiz yoktu... Vardı da kitaplara konu olamamıştı aslında. Mutlu değildi çünkü.

Birbirine muhtaç olan iki insandık sadece. Aşık falan değildik. Ya da kendimizi kandırıyorduk. Bundan, çok satanlara girecek bir hikaye çıkmayacağı gibi insanların okuyacağı kadar bir şeyde çıkmazdı. Acıyla yazılmıştı bizim sayfalarımız ve zaten yeterince mutlu sonlar barındırmadığı için dünyadan nefret eden insanlara, bari kitaplar mutlu sonlu bitsin dedirtecek cinstendi.

Yine de severdim hikayemizi. Bizimdi çünkü. Çayla iyi gider, soğuğu sever, aşktan kaçar, acıya sığınırdı. Biz olmanın gerektirdiği her şeye sahipti. Dokunduğu anda eriyeceğini bildiği halde Güneş'e karışmak isteyen bir Kar Tanesi'ydi.