GÖNÜL LİMANI

Herkes kendi limanında mutluydu. Bir bebek annesinin, bir kadın kocasının, bir çiçek toprağın, bir mürekkep sayfaların kucağında.. Bir gemi denizde, bir aşk yürekte mutluydu..
Kimi limanlara yüktü kucağındaki sevgi. Kimi ise liman olmayı bile becerememişti.
Herkes arıyordu bir liman yalnızlığına, kimi bulmuş, kimi takılmıştı dalgalara.
Yaratan en büyük limandı sığınmak isteyene. Çünkü liman olmak; sahip çıkmak, sevmekti..
" En güzel seven ise, elbet sevmeyi yaratandı . "