Aşk

Aşk; boktan bisey ama çoğu zaman güzel.
Her an yanında olmak ister seven sevdiğinin onunla yaşayıp onunla gülmek ister.

Ah be adam bir bilsen sana yandığımi seninle ölüp seninle dirildiğimi, kimse sen gibi olamazken sen nasil her kez gibi oldun.

Banada yazık be adam.

Ben fazla yazmayı bilmem ki be adam canımı yakışın böyle olmamalıydı.

Ben unutmadim hiçbir seyi sevdiklerini mesela çayını, kahveni, ben seni kirpiklerine kadar biliyorum be adam.

Nasıl başardın her seyim ken hiçbir seyim olmayı. Bana sen öğrettin sevilmeyi seni bildim aşk diye, seni yaşadım, sana yandım, sana öldüm.

Ve ben; bu kadar güzel gülerken sonum yağmurlara benzememeliydi.

Naptin bana be adam küçük benim kalbim yani öyle heralde ne bilim kocaman kalbim olsaydı eğer yanmazdı canım bu kadar.

Ve sen; hayattaki tek umudum gelir diye beklediğimsin.

Yağmurlu bir gecede yazıyorum sana pencere açık üşüyorum ama soğuktan degil be adam sen yoksun diye gittiğinden beri böyleyim.