UFKU VEDA

UFKU VEDA

  • WpView
    Membaca 36
  • WpVote
    Vote 12
  • WpPart
    Bab 4
WpMetadataReadBersambung
WpMetadataNoticePublikasi terakhir Sen, Feb 15, 2016
Yalnızlığı, hüzünle harmalanmış konuşmalarda unutmak ister bazı insanlar. Kalplerindeki boşlukları farklı hayatların hüznüyle doldurmak isterler. Bazıları da hayallere tutunarak yaşamı tatlı kılarlar. Gerçek olmadığını bilseler de yalnızlığa zerre yakın olmayan hayallerde bulurlar mutluluğu. Bu iki çeşit insanın aynı olan bir özelliği vardı : Yalnızlıktan kaçmak Ikisi de yalnızlığın her halini görmüş ve yaşamıştı. Yalnızlığın kollarından çıkmak için çırpınıyorlardı. Lakin her ikisi de ne korku sarmaşıklarından ne de yalnızlığın kollarından kurtulabiliyorlardı. Hayallerini birgün bile olsa gerçek olmasını dilerken O'nunla tanıştı yalnız adam. İlk defa güvenebileceğini düşündü birisine. Ancak her ne kadar emin olsa da beyninin ücra köşelerine attığı şeyin gerçekleşmesini istemiyordu. Çünkü biliyordu ki güven, aşk ve mutluluğun UFKU VEDAYDI.
(CC) Atrib. TanpaTurunan
Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.
Illustration

anda mungkin juga menyukai

  • Karadeniz'in Kızı (Gerçek Ailem)
  • Gözler Aynı Sen
  • NEVBAHAR
  • ASENA
  • RUH-U REVAN
  • Hocamsın /+18
  • Doktor Neyi İtiraf Edecek Hemşire Hanım?| Yarı Text
  • SİCİLYA MATRİSİ | Yarı Texting
  • KARA HARP Mİ? (YARI TEXTİNG)
  • AZE

KİTAP FİNAL YAPTIKTAN HEMEN SONRA DÜZENLEMEYE ALINACAKTIR! "Rüzgar onu alıp götürdü,Karadeniz'in hırçın dalgaları onun adını haykırdı." "Eylül... Adı sonbahardı.Yıllar sonra rüzgar onu gerçeğine,ailesine geri getirecekti."

Detail lengkap
WpActionLinkPanduan Muatan