SARSINTI

""Gecenin karanlığına boyun eğmiş sessizce ağlıyordu...
Belkide sevdiklerini kaybetmenin acısını çekiyordu...
Hayat gerçek yüzünü, daha yeni doğmuş bir bebeğe göstermişti...
O daha herşeyden bi haberken yanlızlığa mahkum bırakılmıştı...

Sessizce yutkundu, ağzı kurumuş, gözlerinde yaş kalmamıştı...
Ağlamak istiyordu ama yapamıyordu, göz yaşları bile ihanet edip onu yanlız bırakmışlardı...
'Bırak beni ben uğursuz pisliğin tekiyim'
Etrafındaki herkez tarafından terk edilmişken ona hayatı tattırabilecek birini arıyordu...
'Mutluluğu sende tadmamı bekleyemezsin benden'
Belki o kişiyi bulmuştu ama onunda ihanet edip gitmesinden korkuyordu...
Ona göre yanlızlık en iyi seçimdi çünkü etrafındakileri kaybetme korkusu olmuyordu...
Peki Güneş kendi tezlerini çürüterek artık yanlızlığa son verebilecekmi...""