TECRÜBE
- Reads 14,845
- Votes 1,112
- Parts 51
Complete Sun, Oct 18, 2015
๑۩⋂۩๑
Kırılgan kalbi dışında kaybedecek hiçbir şeyi olmayan, hayatı yeni öğrenen bir kız.
Kaybedecek çok şeyi olan, kendini affedemeyen bir adam.
Sonbahar ve kışın hikayesi. Arada kalmış ve arada bırakmış.
๑۩⋂۩๑
All Rights Reserved
#8
yakınlaşma
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Bana Sevmeyi Öğret
"Seni o kadar uzun zamandır seviyorum ki... Benimsiyorum ki... Bu, ne aşk, ne sevgi, ne de bağlılık. Bunun bir tarifi yok. Nefes almak gibi, su içmek gibi bir şey bu. Evet, biliyorum... Seni üzdüm. Ama korktum Fındık. Ya beni sevmiyorsan, ya bir başkası varsa diye düşündüm. O yüzden bu oyunu oynamak zorunda kaldım. Biliyorum, bu yaptığım adilikti. O gün... O gelincik tarlasında seni ağlattım, farkındayım. Ama her şey bir anda gelişti. Sonra pişman oldum söylediklerime..." Derin bir nefes daha aldı. Dönmemi bekliyordu, biliyordum. Ama ben... sadece ağlamakla ilgileniyordum. Hıçkırık kaçmasın diye dudaklarımı ısırıyordum. "Sevdaluk işte bunun adı. Çok zor be kızım... Ama senin de beni sevdiğini öğrendim ya, artık kimse tutamaz beni. Evet, başta bocaladım. Neden bilmiyorum... Başka biri var sandım. Ama yoktu be kızım... Hiç olmadı. Olmaz da. Şu kalbimin üzerindeki yaradan sonra, bir daha hiç kimse olmadı..." Son sözlerinden sonra arkamdan sarıldı. Başımın üzerine bir öpücük kondurdu. Son direncim de o öpücükle kırıldı. Ağzımdan kaçan bir hıçkırıkla arkamı dönüp boynuna sarıldım. Başımı omzuna gömdüm. Yapbozun eksik parçası gibi... Beni hemen kabul etti. Kollarını belime doladı, daha sıkı sardı beni koynuna. O beni aldı, kabul etti... Ben onu... Artık gerisi önemli mi? Asla... Boynuna bir öpücük kondurdum. "Seni çok seviyorum, Rize'nin hırçın uşağu..." "Seni çok seviyorum, Rize'nin Fındığı..."
ÜNİVERSİTEDE AŞK
Her gece sen uyurken yıldızlar dolsun koynuna. Ve her sabah yaşamın içine koşarken , Nasıl böyle ışıldadığın muamma olsun başkalarına. Hatta sen bile anlama. Varlığın anlamım, senin mutluluğun oldu, andım oldu. Bir sen oldu bende, bildiklerimi unutturan. Doğrularımı saptıran, ezberlerimi bozup, Hayatımı senden önce senden sonraya ayıran, Bu aşk, büyüdü. Büyüyecek daha daima. İstediğin her şeyi yapmaya hazırım. Çocuklarımın annesi ol, benimde yoldaşım ol istiyorum. Benimle birlikte aynı çatı altında kalır mısın ? Benimle evlenir misin Defne ? " AŞK, EVLİLİKLE BAŞLAR "Complete
KOBAY FARE (tamamlandı)
Bir bilim insanı olarak yaşayan ama bir türlü kendi kararlarını alamayan Yüsra. Bilim insanın beşik kertmesi mi olur abi ya? Olur Yüsracım belki biraz zorlanırsın ama kim bilir bekli sonunda... O cümleyi tamamlama Edyamin. Ben o egoistle evlenmem. Yüsra gül gibi çocuğa egoist deme. Neyi var sanki? Yakışıklı, kara kaşlı, kara gözlü, uzun boylu. Çocuğun hakını yedirmem sana. Ben evlenmem o egoistle.Complete
KADERİN OYUNU (TAMAMLANDI)
bu güzel kitabın fikrini bana veren @Eroltuncer8 bebişime çok teşekkür ederim❤Complete
Kilitli kalpler
Hayatta her şey istediğimiz gibi gitmeyebilir...Mesela ben nerden bilebilcektimki Babamın Beni Dünyanın En Ünlü Mafyasına Satmasını.....
Kalbim Konuşsun
Ara verildi! Gülbahar, annesini kaybettikten sonra bir sessizliğe gömülür. Konuşma engeli onun ruhuna da zincir vurmuş gibidir. Babasının zoruyla Diyarbakır'daki bir aşirete gelin verildiğinde, kendini hiç tanımadığı insanlarla, hiç hissetmediği duyguların içinde bulur. Yaman... Aşiretin asi oğlu. Kalbi sert, sözleri keskin, evliliğe tamamen karşı. Ama kader, onun karşısına sessiz bir kadını çıkarır. Zamanla iki yalnızlık, iki yaralı ruh birbirini duymaya başlar. Gülbahar, kelimeleri olmadan da sevebilir mi? Yaman, sessizliğin içindeki güzelliği görebilir mi? Bu bir aşk hikâyesi değil sadece. Bu, duymayı öğrenen bir kalple, konuşmayı hiç bilmeyen bir yüreğin hikâyesi. Kalbim konuşsun, sen yeter ki dinle...
İhanet •Berdel•
Delal'in sevdiği adama kaçması üzerine abisi Dewran ve Berfu'nun başlayan hikayesi...
Sevgili Emily
Emily ilk kez aşık olduğunda henüz yedi yaşındaydı. Abisinin arkadaşı olan Merlin'i kapıda gördüğü ilk anda bunun gerçek aşk olduğuna emindi. Aradan geçen yıllarda Merlin'le daha fazla vakit geçirme şansı bulsa da atladığı bir şey vardı. Büyümek her şeyi değiştirebilecek bir güce sahipti. Üniversite için farklı bir şehre gitmek zorunda kaldığında hayatının aşkıyla bir daha görüşemeyeceğini düşünüyordu. Düşündüğü bir çok konuda yanılmıyor olsa da bu onlardan biri değildi. Her şeyin başladığı o gecede gözlerini açtığında karşısında hiç tahmin etmediği bir misafirle karşılaşacaktı. Kendi çocukluğuyla. Tanıtım : https://www.youtube.com/shorts/7J37xagF-IA Kapak Tasarımı @utkuklComplete
Gölgeyi Öptüm
"kül olduğum yerden" Zaman, bana hiç ait olmayan bir hikâyeyi giydirdi. Üzerime oturmayan, bol gelen, kimi yerlerinden kan sızdıran bir hikâye. Ne zaman başladığını hatırlamıyorum ama bir gün, kendi sesimi duyamadığımı fark ettim. Gürültünün tam ortasında; ama tamamen sessizdim. İçimde bir kadın vardı, susturulmuş. Kimi zaman aynalarda göz göze geldiğim, kimi zaman yok saydığım... En çok da çocuklarımı kucağıma aldığımda hissederdim onu. Ellerim onların saçlarında gezinirken, kendi saçlarım tel tel dökülüyordu. Ve ben farkında olmadan eksiliyordum; hem kendimden, hem düşlerimden. Aşk sandığım şey, çoğu zaman bir sessizliğin içine gizlenmiş korkuydu. Ve o korkunun adı bazen "koca" oldu, bazen "aile", bazen de "alışkanlık". Bir kadının gözlerinin içiyle sustuğu yerden konuşmaya cesaretim yoktu henüz. Ama içimde biriken cümleler vardı; dökülmeyen, ama hiç susmayan. Ben sevdiğimde terk edildim. Güvendiğimde yaralandım. En son evden kovulduğumda, fark ettim: Ben, hiç kimsenin kızı, karısı ya da gelini olmadığımda bile biriydim. Yıkıntının ortasında kalan biri değil; yıkıntıdan yeni bir şey inşa eden bir kadındım. Bugün hala toz kalkıyor üzerimden. Ayaklarım yere basıyor ama yer hâlâ biraz sarsak. İki küçük el tutuyor ellerimi. Onlar için değil, onlarla birlikte yürüyorum artık. Ve her adımda biraz daha kendime yaklaşıyorum.
Dildulu Mahallesi (Tamamlandı)
Dildulu mahallesinde ki eski mahalle huzuru ile hayatını yaşayan gençler ve birbirlerine destek olan dostluklarla Dildulu mahallesi herkesi kendine hayran bırakıyordu. Küçüklükten bu yana yuvaları olan bu mahalle onların canı olmuştu. ⚠️WATTPAD'DE BU BAŞLIKLA İLK KİTAPTIR⚠️Complete
"Seni o kadar uzun zamandır seviyorum ki... Benimsiyorum ki... Bu, ne aşk, ne sevgi, ne de bağlılık. Bunun bir tarifi yok. Nefes almak gibi, su içmek gibi bir şey bu. Evet, biliyorum... Seni üzdüm. Ama korktum Fındık. Ya beni sevmiyorsan, ya bir başkası varsa diye düşündüm. O yüzden bu oyunu oynamak zorunda kaldım. Biliyorum, bu yaptığım adilikti. O gün... O gelincik tarlasında seni ağlattım, farkındayım. Ama her şey bir anda gelişti. Sonra pişman oldum söylediklerime..." Derin bir nefes daha aldı. Dönmemi bekliyordu, biliyordum. Ama ben... sadece ağlamakla ilgileniyordum. Hıçkırık kaçmasın diye dudaklarımı ısırıyordum. "Sevdaluk işte bunun adı. Çok zor be kızım... Ama senin de beni sevdiğini öğrendim ya, artık kimse tutamaz beni. Evet, başta bocaladım. Neden bilmiyorum... Başka biri var sandım. Ama yoktu be kızım... Hiç olmadı. Olmaz da. Şu kalbimin üzerindeki yaradan sonra, bir daha hiç kimse olmadı..." Son sözlerinden sonra arkamdan sarıldı. Başımın üzerine bir öpücük kondurdu. Son direncim de o öpücükle kırıldı. Ağzımdan kaçan bir hıçkırıkla arkamı dönüp boynuna sarıldım. Başımı omzuna gömdüm. Yapbozun eksik parçası gibi... Beni hemen kabul etti. Kollarını belime doladı, daha sıkı sardı beni koynuna. O beni aldı, kabul etti... Ben onu... Artık gerisi önemli mi? Asla... Boynuna bir öpücük kondurdum. "Seni çok seviyorum, Rize'nin hırçın uşağu..." "Seni çok seviyorum, Rize'nin Fındığı..."
More detailsContent Guidelines