ÇARESİZ #ilmelistan

ÇARESİZ #ilmelistan

  • WpView
    Reads 518
  • WpVote
    Votes 36
  • WpPart
    Parts 13
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Tue, Aug 1, 2017
WpInfo
Fiction
Romance
Kardeşi için yaşayan Efsa, kendi bataklığından kurtulmaya çalışırken, her gece onun yüzünden gözyaşı döktüğünü bilmeyen, Efsa'yı kurtarmaya çalışan Nefes ve onların önüne engel koyacak onlarca kişi... Amacı mutluluk bile olmayan Efsa, mutlu olabilir mi? hayatını ne kadar zorlaştıracak olsa da Nefes onu mutlu edebilir mi? Her daim boyun eğen Efsa başını kaldırıp bakabilir mi Nefes'in kahvelerine? Elele verip "BİZ" diyebilir mi onlar da diğerleri gibi? Efsa Nefes'i, Nefes de Efsa'yı kurtarabilir mi cehenneminden? Onlar için elele verip yanyana durmak zordu. Gülümsemek zordu. Ya da sevmek. Ama başardılar. Asla yapamam dediklerini birlikte yaptılar. Efsa çaresizdi . Bir zaman sonra öyle olmadığını farketti. Nefes'i vardı onun. Gülümseyebileceği, hiç düşünmeden sarılabileceği, huzuru bulabileceği, kollarında ağlayabileceği , güvenebileceği, sevebileceği...
All Rights Reserved
#385
zorluk
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Vatan Uğruna
  • Karven
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • Sessiz Yemin
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA +21 (Tamamlandı)
  • Halısaha |texting
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines