Gölgelerin Esareti

Sadece sessizi oynuyorduk. Gözleri en derinlerime inmek istercesine bakarken bir sözcük döküldü ağzımdan;
-"Sana güvenmek istiyorum."
Bunu beklemiyordu biliyordum. O an zaman durmuştu ikimiz içinde. Sustu. Konuşmayacağını anladığımda uğradığım hayal kırıklığını saklamak için güldüm ve alayla,
-"Tepkin şaşırtmadı beni. Senden bunu neden istedim biliyor musun?
Çünkü sen bir kızın bile güvenini kazanacak kadar zavallısın."
İfadesiz suratının aksine gözlerinden öfke vardı.
-"Canın her yandığında neden karşındakininde canını yakıyorsun?"
-"Bana ne için değiştiğimi sorduğunda cevap vermemiştim. İşte cevabını kendin verdin." dedim ve her zaman ki umursamaz tavrımı takınarak koltuktan kalkıp
arkamı döndüğümde bileğimdeki eldi beni durduran. Ensemde hissettiğim nefesi kalbimin her an duracakmış gibi atmasına sebeb olsa da sakinliğimi korudum.

-"Güvenebilirsin" diye fısıldadı kulağıma.....