Sonu Olmayan Kapılar

" Seni Tanımama İzin ver DemirKan " dedim aciz ve kısık sesimle gözlerinin içine bakıyordum ama gözlerinin önünde bir perde vardı hiç bir duyguyu göstermeyen
" Eğer izin verirsem Benim siyahlığımda kaybolursun Melisa " dedi asaletini koruyarak sanki gözlerimiz savaş açmış gibiydi ben aşkla bakarken o kör bir insan gibi boş bakıyordu
" Eğer Kaybolursam Bul Beni. senin Labirentinde kaybolayım ama çıkış çizgimde sen ol DemirKan" ellerimi yanaklarına getirip okşadım Ama ellerimi yüzünden çekip
" Sana yaşattıklarım yüzünden benden nefret edeceksin Melisa "
Ellerini saçlarımda gezdirirken gözlerimi kapatıp kokusunu içime çektim sanki akciğerlerim sadece bu kokuyu işlevleyecekmiş gibi
"Söz vardır DemirKan sana acı çektireni unut Ne öğrettiğini unutma " ellerimi beline sarıp kafamı göğsüne koyduğumda kendini geri çekip kafamı ellerinin arasına aldı
" Benim gibi bir adam sana ne öğretebilir ki Melisa ? " gözlerinin içine gülümsemiştim ama bu çocukçaydı ve masumdu ben sadistime aşık olmuştum ne kadar acı verici bir durum
" Senin gibi Muhteşem bir adam bana aşk ve nefretin arasındaki ince çizgiyi öğretebilir DemirKan "