İSTİLA

Gün daha yeni aymış Mehmet yatağında gözlerini açar ve iyice esner.
Mehmet 60 yaşlarında hayatını çiftçilikle geçindirmiş daha sonra malının birazını satarak bi şehire yerleşmiştir.
Sabah kahvaltısını yapmak için mutfağa gider bişeyler hazırlar ve masasına oturur. Ve bir telefon çalar. Hayırdır sabah sabah deyip ağrıyan belini doğrultarak kalkıp telefona bakar.
Mert - alo dede nabıyorsun?
Mehmet - iyiyim mert oğlum sen ne yapıyorsun ne zamandır aramıyorsun?
Mert - dede çok yoğunum okul falan işte
Mehmet - anladım sesini özletmiştim iyi oldu aradığın.
Mert - sana bir sürprizim var dede yanına geliyorum gezmeye.
Mehmet - gerçekten mi gel tabi kaç yıldır yüz yüze görüşmüyoruz yüzünü unutucam nerdeyse
Mert - şimdi işim var yarın gelicem ben tmmı görüşürüz
Mehmet - tamam tamam beni çok sevindirdin görüşürüz.

Ertesi sabah olur Mehmet yine yatağından doğrularak kalkar ve bi ses işitir. Kapıya çıkar ve mert geliyordur. Sarılırlar hasret giderirler. Kahvaltı yaparlar biraz şehirde dolaşırlar. Ve gece olur.
mert - dede sen eskiden bi savaşa katılmışsın ya hani anlatsana hiç anlatmıyorsun.
Mehmet - aslında herkesin savaşıydı sadece benim değil
Mert - nasıl yani
Mehmet - bak oğul benim şuan bildiklerimi sadece o zamanda savaşan insanlar biliyor
Mert - hmm peki o insanlar nerelerde
Mehmet. - o insanlar öldü öldürdüler
Mert - yani çok kötü bir savaş olmuş ama tarihte pek geçmiyor bu savaş ben yani küçük bir çatışma gibi düşünüyorum. Ama sen onun içindeydin işte ne olduğunu sen biliyorsun
Mehmet - bnden başka sağ kalan olmadı evlat
Mert - kızdınmı bu konuyu açtığım için yani bne meraklıyım çünkü ben bir gazeteci olmak için okuyorum. Meraklıyım işt