Senden Önce

Senden Önce

  • WpView
    Reads 746
  • WpVote
    Votes 0
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Mon, Aug 6, 2018
17 Temmuz 2015 Din hakkında bilgisi olmayan bir kızın değişim süreci olarak özetleyebiliriz. Ben şehrin en kötü yetimhanesindeyim. Buraya gelen herkes önce küçük odayı görür sonra toparlanmaya çalışır. Eğer sicilinize 10.rapor eklendiyse buraya gelirsiniz. 20.raporda ise dışarıda.. Küçük oda ise yetimhanedeki herkesin yanlış bir hareketinde işkenceye maruz kaldığı yerdir. Şiddet sınırlarını ïgeçtiği için işkence deriz. -"Şehirdeki en kötü yetimhanedesiniz ve karşınızdaki de İkra GÜRSOY. Yetimhanedeki gelmiş geçmiş en sorunlu, en sorumsuz, en kötü öğrencimiz. Gerçekten evlat edinmek istiyor musunuz? Bence bir kez daha hatta binlerce kez daha düşünün,"dedi bana bakıp yüzünü buruşturdu. Kadın bana bakarken müdüre dil çıkardım. "-Hazır mısın?" Dedi. Yeni bir hayat beni bekliyordu. Kısa süreceği belliydi. Kadın çok iyiydi bense çok kötü. Siyah ve beyaz gibi zıttık ki o kesinlikle beyazdı. Bense siyah... -"Klişelerden hoşlanmam. Gidelim işte..."
All Rights Reserved
#66
islam
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Karven
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • Halısaha |texting
  • Sessiz Yemin
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Vatan Uğruna

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines