Kaybolmuş

Dünya üzerindeki hiçbir çocuğun dili, dini, ırkı yoktur. Çünkü içlerinde barındırdıkları saflık hiçbir ayrım göz etmez. Göz etmedi de zaten o gün. Hep beraber bir oyunun içinde buluştuk, tanışmadan. Derken birer ikişer sonbaharda dökülen yaprakları anımsattılar. Saat öğleni biraz geçiyordu. Hava zaten sabahtan beri kapalıydı. Ve istemeye istemeye de olsa kalabalıktaki herkes dağıldı evlerine. Sanki her şey bir saniyede olup bitivermiş gibi, yapayalnız buluverdim kendimi. Ve dünyadaki herkes yaşamına devam etmiş de beni ardında bırakmış gibi hissettim. Önce bir süre kaldırımda oturup, ismini bile bilmediğim silik yüzlerle yaşadığım az önceyi anımsadım. Sonra da burnumu çeke çeke ağladım... Bu benim kimsenin anlatmadığı ama yine de dinlediğim ilk masalımdı. Üstelik ana teması geçmişten süregelen bir konu. Herkes giderse yalnızsınızdır!