Çığlık

İçimde karanlık , kokuşmuş bok çukurundan başka birşey taşımayan ben şimdi ona mecbur olmuş emirlerine itaat etmekten başka bir halta yaramaz olmuştum. Nedeni önemli değildi. Neden beni istediği de. Sorgulamadım. Buna izin vermemiş olmasından değil. Yalnızca içimdeki ses ona karşı gelmemi engelliyordu. Ve bende yapacağım en büyük aptallığı yapıp onu dinledim. Pişman olacağımı, yolun sonunda benliğimden tek bir iz bile kalmayacağını bile bile tuttum parçalanmış büyük ellerinden. Bu hikayede söz hakkım yoktu. Zaten buna izin de vermezdi. Bende yok olmayı seçtim. Kendi yaralarını sarmak için beni yok etmek isteyen adama bile bile tutundum belki birlikte yok oluruz diye.