Sıfırlanmış

Selamınız aleyküm. Bu hikayenin bir benzerine başlayıp sonra 2 3 bölüm sonra hesap şifremi unutunca yarım bırakmıştım. Umarım bu sefer adam akıllı devam ederiz. Sizsiz olmaz.

Kayıt:
Koralp: Bana kendini tanıtır mısın?
Aylin: Adım Aylin Savranoğulları. 23 Ocak 1993 İzmir doğumluyum. Annem Sevinç Savranoğulları babam Haluk Savranoğulları. İki tane abim var ama ikisini de hiç görmedim. Bunlar yani bu olay olmadan önce Hukuk okuyordum. Geçmişe dair tek hatırladıklarım bunlar.
Koralp: Yaşadığın olay, sana bunu kim yaptı?
Aylin: Bilmiyorum. Yüzünü hatırlıyorum, sesini, dokunuşlarını (Kızın gözleri dolar. Sağ eliyle, kaçan göz yaşını siler.) Onu tanıyordum. Ama hatırlayamıyorum.
Koralp: Eskiye dair başka bir anın var mı?
Aylin: Var ama hiçbiri net değil. Eski bir evin penceresinden dışarı baktığımı hatırlıyorum. Dadım varmış bir tane. Nurgül'dü galiba adı. Onun evi galiba.
Koralp:(Genç adamın içi beni hatırla! diye çırpınıyordu) Başka bir şey yok mu? Bu kadar mı? Emin misin?
(Kızın hatırladığı bir şey daha var. Bir sıcaklık, bir koku. Güven verici, huzur verici, güç verici.... Ama kız bundan bahsetmek istemiyor.)
Aylin: Bu kadarı yeterli mi?