Sentenced

als ik nu terugdacht aan de dag dat het gebeurde herinnerde ik me alleen de grote lijnen.
grijze rook, rood oranje vlammen,het brandende gevoel in mijn longen, de stemmen, en de tekens waren de enige dingen die ik nog wist van het moment dat het gebeurde, de eerstvolgende herinnering was van het ziekenhuis, vage gezichten, stemmen die in elkaar overliepen tot een vage samenhang van letters en cijfers, kleine hoge piepjes die mijn hartslag voor moesten stellen.
de woorden van mijn vader.
"ze is er niet meer Arwen"
ik was net 13.