We've updated our Content Guidelines.
Review the latest guidelines to keep sharing stories safely.
DELPHINUM
  • WpView
    Reads 328
  • WpVote
    Votes 20
  • WpPart
    Parts 4
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Sep 20, 2015
WpInfo
Fiction
Romance
''Dostluk dedikleri buydu belki de.Fark etmeden,ansızın düşüveriyordu,insanın hayatına.Sonrasıysa yağmurdu.Yüreğindeki hava durumu gözlerinden taşıveriyordu,beraberinde fırtınaları,selleri,afetleri,getiriyordu.Ve sonunda insan harabeye dönüyordu,ansızın gelen çok ışıklı bir gökyüzü parçasının yüreğine çarpması yüzünden.'' ''...Tam olarak ne zaman kanatlarımızı kullanmayı öğreneceğiz?Uçmayı öğrenmek için bire günlük ömür mü lazım bizlere?Yoksa şansımızdan vazgeçmemiz mi gerek bir parça özgürlüğü tadabilmek için?Her ömür kelebeğin şansı kadardı.Sahi biz kısacık ömrümüze kocaman bir dostluk sığdırmayı ne zaman öğrendik? '' Delphinum gökkuşağına umut bağlayan bütün renklerin hikayesi ve bu yüzden aşkın ve acının sonsuz tonuna adandı. ©Tüm Hakları Saklıdır||All Rights Reserved.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • KORKUT / bxb
  • Sirayet|Texting
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Mafyaymısmıs
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • ALİN | Gerçek Aile

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines