BENİM YOLUM..

Bazen tam hersey yolunda gidiyor dediğimde, yine çevremdeki herkes beni mutsuz etmek icin yarışa giriyormuş gibi hissediyorum. Bazı sabahlar yani çoğu sabah içimdeki mutluluğun geceleri ben mışıl mışıl uyurken içimden vakumlandığını düşünüyorum. Eger bu teorim gerçekse ve bunu yapanı bulduğumda bütün mutluluklarımı ondan döve döve alicam sanırım . Tam anlamıyla
yeryüzünde yaşayan en problemli ailenin ortanca çocuğu ikinci kızı olarak dünyaya gelmiş olmamın bana bir ceza mı, yoksa tanrı bir gün bana da "yürü ya kulum" diyecek mi onuda bilmiyorum. 20 sene önce bana "dünyaya gelmek ister misin?" diye sorsalar "yok ya ben boyle iyiyim eyvallah :)" der geçerdim herhalde. dünya yaşamak icin yeterince mükemmel bir yer değil bence, mükemmel olsa bizim yerimiz olmazdı zaten. büyüdükçe görüp öğreniyor insan. Ben yazicam siz okudukca kendizi bulacaksiniz :)