Geçmişin izleri

Dünyam renksizdi.
Neden yaşadığımı bilmeden her gün yaşıyordum.
Bedenim sağlam, ruhum ölü.
Soğuktu bedenim, renksizdi ruhum.
Ne için yaşıyordum? neden üşüyordum ve neden ağlıyordum?
Siyah değildim, renksizdim. Yine içimde çığlıklar vardı.
Nereye gittiğimi bilmeden gidiyordum ve sonunda onu gördüm . Içimde ki çığlıklar bir süreliğine sustu. Bunca zamandır hiç atmayan kalbim göğüs kafesimi yırtarcasına atımaya başladı.
Onul gördüğüm o an yıllardıdır hiçbirşey hissetmyen bedenim ve ruhum gerçekten bir şeyler hissetti.
Sanki tüm galaksi onun gözlerindeydi.
Ikimizin arasında bir çekim oluştu ve kalplerimiz birleşti .
Kalplerimiz birleştiği zaman yeni bir evren oluştu .
O yıldızları ben ise okyanusları oluşturdum.
Işte o kısacık anda hayatın anlamını öğrendim