YASAK ELMA

Hastalıklarla yüzleşen Alesya, çıktığı bu yolda nasıl devam edecektir bilinmez...

Vedalar uğrunda çıktığı bu karmaşanın ardından yapması gereken tek şey yalnızlığa alışıp kendini ölümün avucuna hızlı bir şekilde itmek.
Karanlık ağır bir sis gibi düşmüştü gecenin nemli havasına,

Üzerime giydiğim beyaz uzun elbise her yerimi sarmış bir ormanda koşturuyordum. Kaçtığım şey hatıralardı. İhanet ettiğim hatıralar...

Arkama bakmadan koşarken aniden önüme annemin sulieti belirdi ve yavaşça yine o muazzam görüntüsünden ödün vermeden yanıma yaklaştı. Hiç değişmemişti... Sarı omuzlarında biten saçları ve biçimli yüz hatlarıyla hayran olunmaya layık görülen bir kadındı benim annem.

Neden yaklaşıyorsun bana anne?

Korkuyorum görmüyor musun?

Gelme anne gelme...

Annemden uzaklaşmaya çalışırken karşıma babam belirdi. Siyah gür saçları ve masmavi gözleriyle bana bakıyordu. Ciddi tavrı hiç değişmemişti. Kırışmaya başlayan ellerini bana uzattığında çığlık atarak başka bir tarafa dönerken uzun beyaz elbiseme takılıp her tarafı ağaçlarla çevrili ve sonbahar olduğu için yaprakları dökülmüş çamurlu yerde biz bizeydik. Ailecek...