O Olmasaydı

O Olmasaydı

Reads 184
Votes 6
Parts 2

Ongoing

Last published Tue, Jul 28, 2015

Eliz Aydın 16 Yaşında, annesini kaybetmiş, kendi ayakları üzerinde durmaya çalışan, 1.70 boylarında, kumral saçlı, gri-yeşile kaçan gözlü, annesinin ardından duygusallaşan ve içine kapanan, saf ve atarlı bir kız. "Bir iş bulmam gerekliydi. Abim ne kadar para yollasada kendim başarmalıydım. Riski çok büyüktü. Yok diyemezdim ama şunu bilmeliydim ki hiç bir zaman pes etmemeliydim. Belkide yeni bir hayat bekliyordu beni."

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

MOR SÜTYEN (Yarı Texting)

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Content Guidelines