SİS

Yüzü güzel olsa da karşımda duran kişi bir katildi. Ve ben az önce onun birini öldürdüğüne şahit olmuştum. Ki buda beni bir sonraki kurban yapıyordu. Soğuktan tir tir titreyen vücuduma aldırmayıp "Sen birini öldürdün," dedim. "hemde gözlerimin önünde." güldü, ama bu gülümseme duygudan oldukça yoksundu. Sanki fırtına önceki sessizlik gibiydi.

"Bu da beni bir sonraki kurban mı yapıyor?" diye sordum vücudumda dolaşan alkolün etkisiyle. Yine aynı gülümsemeyle silahının şarjörünü doldururken gözlerimin içine baktı. Normalde insanların gülüşü samimi olur derler fakat gülüşü kalbimde bir gölge oluşturacak kadar karanlık, bakışı aydınlığa kavuşmak istercesine umut ve vaat doluydu. Ne bekliyordum ki?
sonuçta o bir katildi.

Kalın ve gülümsemesi gibi duygudan yoksun bir sesle "Hayır," dedi sorumu cevaplarcasına. "bir kurbanın bedeni ölür, ruhu değil. Ve ben senin ruhunu istiyorum." ne demek istediğini anlamadığım için kaşlarımı yukarı kaldırdım. Yaşananlar gözümün önünden bir rüya olarak geçiyordu. Gerçek hayatta yakışıklı katiller veya Edward Cullen gibi vampirler bulunmadığı için rüya olduğunu düşünmem de normal geliyordu. Rüya da ölürsem gerçek hayatta uyanırdım. Yani beni öldürse bir şey kaybetmezdim. Sadece yakışıklı bir katili bulamazdım.

"Ne demek istiyorsun?" dedim anlamamış bir şekilde. Adam bana gittikçe yaklaşınca cesurca olduğum yerde duruyorum ve benimle arasında bir karış fark olabilecek kadar yakınıma gelmesini bekliyorum. Sigara kokan nefesi dudaklarıma değerken bir cümle söylüyor fakat başka bir dilde ve ben hangi dil olduğunu anlamıyorum. En sonunda ise silahı sağ elinde sıkıca tutuyor ve kahverenginin daha önce hiç görmediğim bir tonu olan gözleriyle gözlerimin içine bakarak şunu söylüyor: "Sis'in çocuklarına hoş geldin."