FERMAN (Töre♣)

Bir aşk en fazla ne kadar imkansız olabilirdi? Bütün çıkmaz yollara rağmen birbirleri ile buluşan kalplerin hikayesi. ☆ Tek bir hata! Bir yanlış aynı anda iki düşmanı zindana sürüklerken hayatlarının dönüm noktasını yaşayacaklardı. Bilinmezlikler içinde zihinler oyun oynarken kalpler ise birbirlerine kapılarını açacaktı..

"Her şey o gün başladı bana 'Benimle gelecek misin? ' dediği gün başladı..." Biri gelse ve size 'Hanımefendi 25 senedir aynı soyadı kullanmaktan sıkılmadınız mı?Sizi Ulu Önder Mustafa Kemal Atatürk'ün 24 Kasım 1934 tarihinde yürürlüğe soktuğu soyadı kanununa istinaden benim soyadımı kullanmanıza davet edebilir miyim? ' diye sorsa o adamın peşinden hiç bilmediğiniz, tanımadığınız bir şehre gider miydiniz? Sırf onun için, sevdiğiniz o adam için... Yağmur kabul etti ve sevdiği adamın peşinden hiç tanımadığı o şehre Diyarbakır'a gitti... Peki ne olacaktı artık hayat onu nerelere sürüklüyordu böyle?...

"Sen zaten beni hiç görmedin ki..."

Usulca bana yaklaştı ve başımı avuçlarının içine aldı. Avucunun içi sıcacıktı. Belki de havaların sıcaklığındandı bilemiyorum. Gözlerimden damlayan yaşları başparmaklarıyla usul usul kuruladı. Ben ise onun gözlerine gözlerimi kilitlemiş onun karşısında aciz küçük bir kız çocuğu olduğum için kendime kızıyordum için için. Bana dokunduğu ilk andı. Ona ilk defa bu kadar yakındım ve kalbime akan ilk aşk sızıntısının sahibi olduğunu ve o an içime ılık ılık onun aşkının aktığının farkında değildi üstelik... Bu satırların arasında bir kadının ilk aşkına ve hayata tutunma çabasına şahit olacaksınız. Bazen onun adına üzülürken bazende ona için için kızacaksınız... NOT: Hikayedeki kurumlar ve kişiler hayal ürünüdür. Gerçek kurum ve kişilerle alakası yoktur.

Bir aşk bu kadar zor olabilirdi? Farkında olmadan birbirlerine aşıktı onlar... Sadece kavuşmak istiyorlardı...

Roza derin bir nefes çekip fısıldayarak konuşmuştu. "Ben senin için kendimden bile vazgeçmişken, sen benden bile vazgeçmişsin. Ayıbım bana ahım sana kalsın." Diyerek odasına ilerleyip uyumuştu. Bazı acılar vardır ki insanın içine sessizce işler; ne bağırır ne çağırır ama her nefeste biraz daha derine iner. İki gencinki de öyleydi işte. Adını koyamadıkları bir boşlukta uyanıyorlardı her sabah; kalabalıklar arasından kaybolmuş bir yalnızlık gibi, kendi içinde susan bir çığlıkla... oysa başlarda her şey masumdu. Bir tebessümle başlayan yolculuk, bir çift gözde vadedilmiş cennet... Zannettiler ki, o elleri tutarken bırakmaz, gözler bakarken yalanlar söylenmez. Ama yanılmışlardı. Hem de en derininden. İhanet, bir yabancıdan gelseydi belki bu kadar yakmazdı içlerini. Ama sevdiği, güvendiği, gözünün içine bakıp "sana zara vermem" diyen... işte o kişilerdi, kalplerine en keskin hançeri saplayanlar. Geceler boyu onlarla kurdukları hayaller şimdi birer enkazdı. Sevda sandıkları şeyin altından yalanlar çıkmış, umutla ördükleri anıları şimdi sadece canlarını yakan hatırlatmalara dönüşmüştü. Ve o an anladı Dewran "Elini tuttuğum gün, kalbimi bıraktığımı biliyordum," dedi kendi kendine, gözlerini ufka dikmiş halde. "Meğer insan en çok, en çok güvendiği yerden yara alırmış." Sustu sonra. Çünkü bazı cümleler vardır, suskunluğun bile daha çok şey anlattığı... Ve bazı aşklar sadece acıyla hatırlanır. Aşkına ihanet edilmiş iki genç. İki yanan yürek ve bunlardan bağımsız olan diğer iki genç ile karşılaşırsa neler olur. Birbirinden bağımsız iki hikaye ama aynı acı...

Bir mecburiyet hikayesi. İçine düştükleri durumdan birbirlerine zarar vermeden çıkmaya çalışan iki hayat hikayesi. Mecburiyetlerin değiştirdiği hayatları, acı geçmişi, intikam hırsı ile yakmak isterken yanan Ender'i, yan karakterlerin devasa aşkları, özlemleri, hayat mücadeleri .. "Sizin kıymetlilerinizi bazen hayat yerden yere vurur" ⚜⚜

"Sevgide Barınan Evsizler" kitabının devamı (2.)'dır. Dikkat çekmek değil rikkati çekmekti mühim olan ve senin rikkatindi dikkatimi çeken...~R ~ "Hani çok korkuyordun beni üzmekten? O yüzden adam gibi tutamamıştın elimi? Ne oldu şimdi, cesaret mi yüklendi?" "Evet öyleydi hala da korkuyorum. Ama..." dedi bir adım daha yaklaşıp gözlerime daha yakından bakarken. Bir süre sustuğu için devam et diyecektim ki konuştu "Seni çok özledim artık..." ~ "Peki şimdi ne olacak?" dedim. "Hiç" dedi. Yeniden başlayacağız." . . . İncelik #1 Spritüel #2 Aileolmak #3 Daha yayınlanalı bir hafta olduğunda aldığı dereceler 🏆❤️

Herşey... O kazayla başladı Zemherinin nefreti ve intikam duygusu... Yaseminin suçluluk duygusu...

"Lütfen Reyyan iyi kız rolu oynama Lütfen!"dedi Selin "Bana bak"dedim ve ayağa kalkmağa çalıştım ve kalktı "Bana bak Senin gibi o*uspularla uğraşamam Ve sizde Ona İnanıyorsanız DEFOLUN gidin!" Sevda,Murat Dışında Herkez dışarı çıktı Tabi Miranda! Yani Ona İnanmıştı Ama Bu kez Ağlamak yok Reyyan!Giden Kaybeder! "İyimisin?"diye sordu sevda "Hiç olmadığım kadar!"diye yanıtladım HİÇ OLMADIĞIM KADAR İYİM!..