Don't break the Chain!

Don't break the Chain!

  • WpView
    Reads 587
  • WpVote
    Votes 95
  • WpPart
    Parts 6
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Sep 6, 2020
"Ako po si Joana Marie Moreno. Ako po ay pinagmalupitan ng mga taong nag ampon sakin at pinabiyaan. Ako ay ginahasa, tinorture at pinatay. Itinapon nila ang bangkay ko sa likod ng aming bahay. Maraming mga taong nakakakita sa paghihirap ko pero lahat sila hindi ako tinulungan. Kaya bumalik ako at isa isa ko silang pinatay. Ngayon, nabasa mo na ang kwento ng buhay ko, tutulungan mo ba ako? Ipasa lang ang kwento ko at kung sino man ang hindi makakapasa nito ay mamamatay.." Pa'no kung yan ang matatanggap mong message isang araw? Ipapasa mo ba ito o iignorahin lang gaya ng palaging mong ginagawa? Pano kung ito lang pala ang dahilan ng pagkasawi ng buhay mo?
All Rights Reserved
#21
multo
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Salamisim
  • Monsters Within Me
  • Read and You'll die
  • Pyschopath Killer (COMPLETED)
  • TRESE [Completed]
  • Kiana
  • Strawberries & Cigarettes
  • Shoot your shot
  • Your love
Salamisim

Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.

More details
WpActionLinkContent Guidelines