Mutluluk Defnesi

Herkes mutlu olmak ister ben gibi Defne gibi. Bazı insanlar mutsuzluğa ağ açmıştır artık. Kaçacak yerleri kalmamıştır. Mutluluğu bulamayacak hale gelmişlerdir ama ben onları bu mutsuzluktan çıkarmaya geldim. Biliyorum, beni de zor günler bekliyordu ama direnecektim. Benim kitabımda mutsuzluğa yer yoktu. Samsun'dan İstanbul'a gelmiştim. Hiçbir şehir benim memleketimin yerini tutamazdı. İstanbul'a okumak için gelmiştim. Başarılı olup, hırsımdan hiç vazgeçmeyip kazanmıştım. Birde mutluluk vardı tabi. Her zaman ne olursa olsun gülüyordum, hiçbir yerden mutsuz olarak çıkmıyordum. Çünkü insan bir mutsuz oldu mu o duygu içinde bir yere saklanıyordu. Hayatımın aşkı beni İstanbul'da bekliyordu...