Şehr-i Ruhsuz

Işıksız Sokaklar vardı önümde. Bulamadığım yollarım vardı en çok. İnandığım tek şey ölümken bile , kaçtım .

Birgün sevilmekten belki , ya da sevmekten . Yaşamadığım duyguları tatmaktan .

Karanlık geceye düşen parlak siyah yıldız gibi , ışıksız sokakları aydınlatan ışık gibi . Tarifsizce. Anlamsızca.
Ama bizceydi .

Kalbi kötü bir kadını sevecek kadar cesurca.
Çünkü hiçbir erkek kalbi kötü bir kadını sevecek kadar cesur değildi .