~Vampir Lisesi~

~Vampir Lisesi~

  • WpView
    Membaca 596
  • WpVote
    Vote 36
  • WpPart
    Bab 1
WpMetadataReadBersambung
WpMetadataNoticePublikasi terakhir Sel, Agt 4, 2015
Herkezin hayatında bir dönüm noktası vardır. Benim dönüm noktamsa aldığım bir haberdi. 15 yıl benden özenle saklanılmış, hayatımı kökünden değiştirip hayallerimi yıkan bir sır. Ben bir kan emiciydim. Ben artık bir zombi gibiydim. Yaşayan bir ölüydüm artık. İnsanların hayatlarını karartan ve onların yaşamasını sağlayan organ olan kalplerinin pompaladığı kanı sonuna kadar içen iğrenç bir yaratıktım. Ben artık lanetlenmiş bir yaratıktım. Dahada kötüsü artık hiçbirşey istediğim gibi düzende gitmeyecekti. Belkide hic istediğim mesleği olamayacak, hiç evlenemeyecek ve çocuğum olamayacaktı. Annem ve babamın zoruyla benim gibi kan emicilerin bulunduğu lanet bir okula gönderiliyordum ve tek emin olduğum şey vardı. Artık hiçbirşeyin eskisi gibi olamayacağıydı.
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang
#81
lisesi
WpChevronRight
Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.
Illustration

anda mungkin juga menyukai

  • Vampirler Arasında
  • When Ravens Bleed - BL
  • Vampir Dük'ün Karısı
  • CANAVARIN DA KALBİ VARMIŞ
  • ZÜMRÜT YEŞİLİ  (Meriç & Vera)
  • Kan ve Taht bxbxb
  • Vampirin Cadısı • Volturi
  • Kan Mührü
  • aşk tutsağı
  • ELEMENT VAMPIRES

Kalbim deli gibi hızlanırken korkuyla geriye adımladım , kaçmalıydım bu çocuğu görmeye dayanamıyordum. "Dur" göğsüm derin nefeslerim yüzünden inip kalkarken kafamı olumsuzca salladım. "Sakın kaçmaya kalkışma" demesiyle eğdiği kafasını yavaşça kaldırdı ve kızıl gözlerini bana sundu. Gözlerini görmemle dahada korkarken kafamı tekrar olumsuzca salladım kalbim deli gibi çarpıyordu ve soluklarım kulağımda yankılanıyordu. Arabamın kaportasından kalktığı an , dahada geriye adımladım ve üzerime bir adım atınca göğsüm dahada hızlı inip kalkmaya başladı. Kızıl gözleri göğüslerime kayınca dudağının kenarı yavaşça kıvrıldı ve gözleri tekrar gözlerime çıktı. Ağzındaki otu alıp serseri bir şekilde kenara sıktı ve adımları yavaşça üstüme gelmeye başladı kalbim göğsümü yarma pahasına atarken , geriye adımlamayı bıraktım ve arkamı dönüp koşmaya başladım. Asvalt yolda izimi kaybettiremeyeceğimi bildiğim için sık ağaçlı ormana daldım. Ağaçların arasından ay ışığının sayesinde görebildiğim kadar koşarken arada ayağım taşlara takılıyordu. "Sana kaçma demiştim!" ✴✴✴ Ölüm kadar güzel , öldüren kadar kötü ve kızıl gibi kanlı... Bu neyin hikayesiydi böyle... ●°•○°•● Yazar : Hülya ÇÖRTÜK Tüm hakları saklıdır

Detail lengkap
WpActionLinkPanduan Muatan