SALAVAT

Sığınırım Kerim Allah vechine ve Onun kelimelerinin tamamına ki, iyi kötü hiçbir şey onları tecavüz edemez… Semadan inenin ve semaya yükselenin şerrinden, arzda üreyenin ve arzdan çıkanın şerrinden, gecenin ve gündüzün fitnelerinden, hayırla olan müstesna, geceleyin kapıyı çalanın şerrinden, ya RAHMAN!..

Bölüm I
Temmuz - 1976 - Mardin

Hırpani görümlü 3 adam Nusaybin kırsalında buldukları tapınağın içini keşfetmeye çalıyordu... Kıyafeti ve davranışları diğerlerinden daha iyi olan, Arkeologdu ve çocuklar gibi bir o yana, bir bu yana koşup duruyor ve bağırıyordu; "sonunda bulduk!
"Tanrım teşekkür ederim"
diğer iki kişi yakın köylerden birinden yardım için çağrılmış köylülerdi... Sabahın erken saatlerinde çıktıkları yolculuk mutlulukla sonuçlanmıştı ancak hava kararmaya başlamış ve yardımcıları bu durumdan tedirgin olmuşlardı. Köylülerin hurafelere inanması normaldi ancak havanın kararmasıyla mabet ürkütücü gölgelerle dolmuş gece hayvanlarının ürkütücü sesleri yankılanmaya başlamıştı.
Hurafelere inanmamasına rağmen içinde bulundukları mabet şeytana tapınılan bir yapıydı sonuçta ve bu bile korkmak için yeterli sebepti. Bir an için içine düştüğü bu korkudan sıyrılıp mabedin ortasında hala sağlam kalmış sunağın yanına gidip, iki köylüye çalı çırpı toplamalarını söyledi. Kısa bir sürede ellerinde çalı çırpıyla dönen yardımcıları sunağın sol tarafında kalan oturma alanına benzeyen basamakların önüne bırakıp çalıları tutuşturdular. Hava çok sıcaktı ancak bulutlar ayı kapattığı için her yer çok karanlıktı... Köylülerin getirdiği yiyeceklerle kendi kumanyasını birleştirip bir şeyler atıştırdılar o ana kadar bu mabedi bulmanın sevinci dışında olağan dışı hiçbir şey yaşamadılar. Bulutların aniden yoğunlaştığı o ana kadar...