Like A Rose~

Like A Rose~

  • WpView
    Reads 8
  • WpVote
    Votes 1
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Mar 17, 2013
"Ang isang babae ay parang bulaklak, wag mong pipitasin kung kalaunan pababayaan mo lang." Pag may ROSE ang title kelangan may about sa Bulaklak ang intro? Lewls! haha. :D *Tawa.. Tawa.** Basta ang Story na to ay may halong base sa totoong buhay. (pero syempre yung half hindi. kumbaga 60/40.) anudaw? sabaw? bleh! Hahahaha. hmmm.. well di naman ako talagang Writer, sabihin nalang natin na may mga panahong nakaka-gawa ako ng mga story mula sa utak ko na bigla-bigla mag-pa-pop-up. Kaya... sigi na, le'mme give a try sa Story na to. READ AND leave COMMENTS. libre mag-sabi sakin ng mga Opinions nyo po pero please wag masyadong harsh. hindi naman po ako Pro e, mag-eexplore lang po ako kung may natatagong talent ba ako sa pagsusulat. hihi! Lalalalalalala~ :P *HUGS* <3 ENJOY! =)
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Unknown Reason
  • Bisexuals Academy ( Bisexual Students Allowed)
  • My Heartthrob Husband
  • My First Kiss Stealer (Completed)
  • My Rebound Guy
  • Obsessive Desire (GXG)
  • The SUFFER wife </3
  • Hey, I Love You!
  • Dear Mr. Popular
  • Enemy to Love?

"Bakit nga ba minsan na me-mental block ang isang manunulat?" Tanong ko sakanya out of nowhere. Napatigil sya at tumingin sakin saglit bago pinag patuloy nya muli ang pag lalakad. "Depende siguro sa manunulat" panimula nyang sagot. "Its either wala talaga syang maisip na isulat at sabihin or baka dahil sa sobrang dami nyang gustong sabihin hindi nya alam kung paano ito isusulat sa paraang maiintidihan ng mambabasa yung nais nyang iparating.." "Naiintindihan mo ba?" Tanong nya sakin at bahagya ulit sumulyap sa pwesto ko. "*chuckles* oo naman" sagot ko sakanya at inunahan syang mag lakad ngunit huminto din pag karaan. "Alam mo? Siguro tama ka. Sa sobrang dami ko ngang gustong sabihin sayo, hindi ko na alam kung saan at paano ako mag sisimula. Ni hindi ko nga alam kung bakit gusto ko yon sabihin sayo? Wala naman akong maisip na rason kung bakit kailangan mo pang malaman. Tsaka, pakiramdam ko napaka nonsense naman ng mga dapat na sasabihin ko" "Kahit hindi mo alam yung dahilan kung bakit-kahit wala kang maisip na rason, Kahit nonsense pa yan sabihin mo pa din... Makikinig ako" Aniya. Napatingin ako sa gawi nya dahilan para makita ko kung pano nya sinuklay gamit ng kamay nya ang buhok nya palikod pag katapos ay tumingala para makita ang mga bituing nag kalat sa langit. "Pero hindi ko nga alam kung saan ako mag sisimula." Bulong na sabi ko, sapat na marinig at ikalingon nya sa gawi ko. "Edi simulan mo sa umpisa" nakangiti nyang sabi. "Umpisahan mo kung san tayo unang nagkakilala"

More details
WpActionLinkContent Guidelines