TARÇIN

"Hazır mısın?" İlgili çıkan ses tonu bir yanıltmacadan ibaretti.Ben hazır değildim,sadece istiyordum ve o bunu biliyordu.Vicudumu hafifçe dikleştirip olumlu anlamda kafamı salladım.

"Bu yaptığımız saçmalık." Diyerek fikri ortaya attığından beri kurduğum cümleyi tekrarladım.

"Bize bu yakışır,ha?" Alaycı ses tonuna göz devirmemek için elimden geleni yapmıştım."Bunu sen istemiştin.Son sözünü söyle."

"Seni seviyorum." Hiç tereddüt etmeden oldukça net söylemiştim.Dudağının kenarı hafifçe kıvrıldı.Bir adım daha attığında ona ayak uydurdum.Artık adım atacak yer kalmamıştı.

"Pekii,senin? Senin son sözün ne?" Gözlerini benimle buluşturdu.Cevap vereceğini sanmıyordum.Kafasını indirerek yere baktı.Eski bir apartmanın 2.katındaydık.

"Tarçın,tarçınımı seviyorum." Söylediği itirafla gözlerimi açarak ona baktığımda bir kere daha göz göze geldik.Tepki vermemi beklemeden "Hadi." diyerek elimi tuttu.Geri dönme şansım olmadığı için gözlerimi kapayarak ayağımı öne attım.Boşluktaydık...