‼️Elkoyulma ,Tutsaklık ,mide bulantıcı ögeler bulunur‼️

genç kadın doktorken hastaneye siyahlara bürünmüş adamın girmesiyle hayatındaki hersey değişir

08.08.2025.Yazılma tarihi. Aria Morgan'ın hayatı sıradan, hatta biraz da sıkıcıydı - ta ki o gece, ormana adım atana kadar. Ay ışığının altında, ağaçların arasından gelen fısıltılar duydu... Soğuk bir nefes ensesine değdiğinde kalbi dondu. Ve o an, karanlığın içinden bakan iki parlak göz gördü. Bu, yalnızca bir karşılaşma değildi. Bu, kaderin ilk adımıydı. Lucien D'Aramond... Yüzyılların yükünü taşıyan, cazibesi ölüm kadar tehlikeli olan vampir lideri. Onun bakışları Aria'nın ruhunu esir aldı. Ama bu bakışların ardındaki karanlık sır, Aria'yı ya yok edecek... ya da sonsuza dek değiştirecekti. Artık Aria, iki dünya arasında kalmıştı: İnsan hayatının güvenli ışığı ve vampir gölgelerinin tutkulu karanlığı. Her adımında ihanet, sırlar ve kanla yazılmış hikâyeler onu daha derine çekiyordu. Ve en korkutucu soru zihnini kemiriyordu: Aşk gölgeleri aydınlığa çevirebilir mi... yoksa onu sonsuza dek zifirî gecenin esiri mi yapacak? HİKAYE ÜRÜNÜ ÇALINAMAZ!AKSİ TAKTİRDE ŞİKAYET EDİLİCEK! Anlayışınız için şimdiden teşekkürler!

|arelindonu|: En sevdiğim renk görüldü mavisi Mizah #1|~ 06.08.202 Anonim #3|~20.11.2020 Dönmedolap #1~ 26.07.2020 Lunapark #1 ~ 26.06.2020 Platonik#1~01.09.2020 Bilinmeyen#1~ 12.11.2020 Sevgi#1~ 22.05.2021 -Kapak tasarımı: @Tivorda-

Üvey ailesiyle anlaşmayan Lamia, en yakın arkadaşı Merih'in ailesiyle anlaşıyordu. Tüm hayatı boyunca lösemi hastalığıyla mücadele ederken yanında sadece arkadaşı ve ailesi vardı. Komik ve eğlenceli bir kızdı. Ancak bir gün ailesinin başa birileri olduğunu öğrenir. Karahanlı ailesi... | Küfür vardır! Eğlence üzerine yazılan bir kitaptır! Gençlik lise ve karışan aile konulu!|

Her gece aynı saatte uyanıyor. 03:13. Saatler o anda duruyor. Aynalar gecikmeli yansıtıyor. Ve fısıltılar, onun adını biliyor. Uykusuzluğun yan etkisi mi, yoksa geçmişin ödemesi mi bilinmez... Ama Karanlık Saat başladığında gördükleri, hatırlamak istemediği bir gerçeği tekrar tekrar önüne seriyor. Bu saatte kimse ölmez. Ama herkes bir parçasını kaybeder. Apartmandaki saatler sustuğunda, yalnızca onun odasındaki tik tak sesi duyuluyor. Ve her gece, biraz daha eksiliyor: anılar, yüzler, zaman... Gerçek ile hayal arasındaki çizgi silinirken tek bir soru kalıyor: Eğer karanlık senin içindeyse, kaçabilir misin? Karanlık Saat... Uyuyamayanların değil, hatırlamaktan kaçamayanların zamanı.

Gece, bazı isimleri fısıldar. Ama o isimler yüksek sesle söylendiğinde... geri dönüş olmaz. Lidya, karanlıktan her zaman korktuğunu sanıyordu. Oysa karanlık onu çoktan tanımıştı. Evinde gördüğü şiddet, okulda yaşadığı ihanetler ve bilmediği kan bağı... Hepsi onu yavaş yavaş işaretliyordu. Ormanda yapılan ritüel bir oyundan ibaret değildi. Kan yere döküldüğünde, bebek ağlaması duyulduğunda ve ceset ağaçlardan düştüğünde bir kapı açıldı. O kapıdan geçen şey... çağrılan değildi. Çağıran oydu. Ve şimdi, Lidya uyuduğunu sanıyor. Oysa o gece biri uyumadı. Biri nefesini dinledi. Biri onu seçti. Çünkü bazı varlıklar korkutmak için gelmez. Onlar, almaya gelir.

Alaz birkaç adımda tam önümde durdu ve konuştu "ayağa kalk" dedi ayağa zorda olsa kalktım tekrar konuştu "SOYUN" diye sert bir sesle söyledi hayır hayır bu dediğini yapmayacaktım "h-hayır"dedim daha da yakınlaştı ve fısıltı şeklinde konuştu " o zaman ben bunu zevkle yaparım" dedi

- Sen benim lanetimsin Dudaklarımdan dökülen sözlerle yeşil gözlerimi sanki ateşten bir parça olan gözlerine diktim -Sen de benim mucizem sin...

Genç kız mafya kocasından her gün. Şiddet görerek güne uyanıyordu mafya kocası hiç mi bıkmıyordu ona vurunca hiç mi vicdanı sızlamıyordu hiç mii hayatı boyunca böyle mi yaşayacaktı...?