Excerpt Eve had been summoned, a call that she could not ignore, for the spirits had a message for her. They were angry and demanded retribution ,a gift for a gift and the only answer to her problem was to find true love before her thirtieth birthday or she would die. Those were her grandmother's famous last words before she died and she had less than two weeks to do so but with her dating track record that was going to be a tad bit difficult.

Huling paalam

Respecter et puis quoi encore ??? La seule personne qu'elle respectait était sa mère mais plus maintenant ils l'on tous tourné le dos. Elle n'aimait personne,jusqu'au jour là . Un Charo au féminin c'est ce qu'elle était Le mot « amour « n'existait pas dans son dictionnaire jusqu'au jour il rentre dans sa vie Qui dit les meufs ne pouvait pas en briser plus d'un ?? Elle en avait brisé plusieurs mais elle a été brisée a son tour et c'était mortel. Elle était le genre de meuf qu'on évitait à tout prix mais plus maintenant. Un visage d'ange avec un cœur de pierre mais il a su y rentrer Du jour au lendemain elle a changé du tout pour tout Une lionne endormi ??? Non plutôt une lionne qui rendait l'âme Elle était pire qu'un homme,plus maintenant on dirait un nouveau né Elle était plein d'énergie, pleine de rêves mais la vie ne lui a pas fait de cadeau Ils ont voulu réveiller la lionne qui dormait mais ont fini par remarquer qu'il avait un truc qui clochait. Mais c'était trop tard. Elle a préféré tout quitter elle : sans moi leur monde sera plus meilleur ~Gina LENI~

''မောင်'' ''ဗျာ.....''သက်လွန်းခြွေ၏အသံမှာတုန်ရီနေခဲ့ပြီ။ ''မြူ့ကိုမထားခဲ့ဘူးမလားဟင်....အဟင့်''ဟုဆိုကာရှိုက်ကြီးတစ်ငင်ငိုလေတော့သည်။ ''ကျုပ်ကိုသံယောဇဥ်ဖြစ်မနေနဲ့..ကျုပ်ကဒုက္ခပဲပေးမှာနော်''ဟုဆိုကာသက်လွန်းခြွေ၏အသံကားဝမ်းနည်းရာမှခက်ထန်လာလေသည်။သက်လွန်းခြွေဆိုသူသည်ဒေါ်မြူခိုးမာယာ၏အချစ်ဦး။အမျိုးသမီးတစ်ဦးကအမျိုးသမီးတစ်ဦးကိုချစ်မိသတဲ့လားကွယ်။အချစ်ဆိုသည့်အဓိပ္ပါယ်မှာမောင်ကစပါသည်တဲ့။ဒေါ်မြူခိုးမာယာ၏ခံယူချက်ကအလင်းရောင်မရှိတော့ချေ။ ''မောင်ပေးသမျှကအချိုတွေကြည့်ပါပဲမောင်ရယ်....မြူတောင်းပန်ပါတယ်...မြူ့ကိုမထားပါနဲ့နော်..''ဟုမျက်ရည်တန်းလန်းနဲ့ပြောနေသော်လည်းသက်လွန်းခြွေသည် ''ခင်ဗျားကမှဒုက္ခတောထဲဝင်တိုးမယ်ဆိုလဲခင်ဗျားသဘောပဲဒေါ်မြူခိုးမာယာ..''ဟုခက်ထန်စွာပြောလိုက်သော်လည်းသူ့ရင်ကိုလှံနဲ့ထိုးထားသကဲ့သို့ပင်ခံရခက်လ

A Girl that loves to act as a victim, she can control her puppets all around her finger. Meet Layla..

It's about two people and in their past with happiness

What happens when calm, collected Jinksy finally gets mad at his best friend, Virat? Will Virat's stubborn streak get the better of him, or can he break through Jinks' silent anger and win back his trust? A story full of pettiness, laughter, and heartfelt friendship. Cover credit: @Kiran1209

A collection of personal letters written to someone deeply loved. These pages follow ordinary days, quiet nights, dreams, worries, and moments of tenderness. It is a story not told through events, but through feelings.

A nameless city appears only when you choose to be lost. In its streets, people can recover what they didn't know they'd misplaced: forgotten instincts, abandoned questions, and memories too heavy to carry. But nothing in the city is free, and some losses cannot be undone. The City is a quiet, psychological fantasy about choice, consequence, and the danger of giving up pain without understanding what it taught you.

"Tolonglah orang sebanyak mungkin. Agar nanti kau tidak kesepian saat kau tiada." Itu nasihat terakhir Ibunya. Namun bagi Carla, bertahan hidup sendirian di kota yang bising ini saja sudah menghabiskan seluruh tenaganya. Terjebak dalam jeratan hutang, atasan yang manipulatif, dan kekasih yang parasit, Carla merasa dirinya hanyalah mayat hidup yang lupa caranya berhenti bernapas. Hingga suatu malam, di sebuah taman bermain pukul sebelas, ia menemukan cerminan dari retakan jiwanya sendiri. bocah dua belas tahun yang menolak pulang. Di bawah lampu jalan yang redup, di antara ayunan yang berkarat, dua manusia beda usia ini menemukan satu-satunya tempat di mana mereka bisa jujur tentang rasa sakit. Ini bukan kisah tentang harapan yang tumbuh kembali. Ini adalah kisah tentang dua orang asing yang bergandengan tangan menuju pintu keluar. Karena terkadang, akhir yang bahagia bukanlah tentang bertahan hidup, melainkan tentang berhenti merasa sakit.