A.A.D.

Elimde yeşil bir valiz , tanımadığım şehrin terminalinde bekliyordum. Burası çok daha soğuktu ve ben kısa taytımla buz tutmuş vaziyetteydim. Belime bağladığım hırkayı üstüme geçirdim. Daha iyiydi.
*
Arabanın camından dışarıyı seyrediyordum. Bir ormana giriyorduk. Kuşlar neşeyle cıvıldıyordu. Bu normalde bana huzur vermesi gerekirken şuan çok sinirlenmiştim. Onları kıskanmıştım. Ben neden onlar gibi mutlu olamıyordum ki ? Neden babam annemi aldatmıştı ? Ve annem buna rağmen neden boşanmamıştı ?
*
Güneş,çocuk sesleri vay canına özlemişim.Evet özlemişim diyorum çünkü bir süredir hastaneye kapalı kalmış durumdayım hemde sadece birkaç sokak serserisi yüzünden.Nasıl olduğunu anlatmak zor çünkü benim toz pembe hayatım tamamen tozdan ibaret oldu o akşamdan sonra.
******
Üçümüz de acı çekmiştik.Kalbimiz yaralarla kaplıydı. Ve hayat bizi daha çok yaralayacaktı.Ama beraberken, herşeyin üstesinden gelebilecek gücü içimizde buluyorduk. Biliyordum, her fırtınanın ardından bir gökkuşağı çıkardı...