Tola. Poezja.
- Reads 25
- Votes 6
- Parts 1
Wszystkie moje wierszydła, jakie powstały. Przemyślane i nieprzemyślane. Pisane we dnie i w nocy. Dawno i te jeszcze świeże.
Dziękuję moim rozszalałym uczuciom za inspirację.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Nie jesteś gotów, by mnie czytać
ZBIÓR BIAŁYCH WIERSZY! „Nie musisz mnie rozumieć. Wystarczy, że nie będziesz mnie uciszać." Jeśli tu jesteś, to znaczy, że coś w Tobie drży. Te wersy są dla tych, którzy czują za mocno. Dla tych, co nie potrafią przestać myśleć, nawet o trzeciej w nocy. Białe wiersze, które nie znają litości. O słowach, które kaleczą. O ciszy, która krzyczy. O ludziach, którzy przyszli zbyt późno. Nie oczekuj litości. Tylko prawdy „Czasem piszę, żeby nie przestać istnieć." Zostań jeśli nie boisz się prawdy o sobie. <3
Unhealthy Love
Ona - neurochirurg z ambicjami, On - przyszły boss mafii. Dzieli ich wszystko. Łączy jedno - noc, która zmienia ich życie. Victoria DeLuka, 32 lata, żyje według planu. Praca, cel, samodyscyplina. Dante Moretti, 35 lat, wychowany w świecie bez zasad, właśnie ma objąć władzę nad jedną z najpotężniejszych mafii. 12 września - dzień, który ich zderzy. Strzelanina, krew i mafia. Od tej chwili ich światy się przenikają - namiętność, ryzyko i uczucia, których oboje się bali. To historia o miłości w cieniu zagrożenia. O odkrywaniu siebie nawzajem, gdy wszystko wokół płonie. Czy ona zaryzykuje wszystko dla niego? Czy on zdoła ją ocalić... i nie zatracić się przy tym całkowicie?Complete
Na tafli sekretów
Asher Morris, dwudziestoletni hokeista drużyny szkolnej w Trois-Rivieres. Jako kapitan jest popularnym chłopakiem, Znany nie tylko z jego funkcji na lodzie, ale i dużą sławą u płci pięknej, lecz on na żadną nie spojrzy. Chyba, że to pewna urocza łyżwiarka figurowa... Arianna West, już jako osiemnastolatka zajęła tytuł mistrzyni Kanady w łyżwiarstwie figurowym. Przez duża popularność, stwierdzili zataić swój związek do minimum. Nikt nie we o nich i co pomiędzy nimi jest. Czy romans łyżwiarki i hokeisty wyjdzie na jaw? Jak długo uda im się to ukryć? Jakie inne trudności napotkają?
Biała Przestrzeń
„Biała Przestrzeń" to tomik poezji białej, zapis myśli i chwil. Porusza tematy traumy, tożsamości, pamięci, codzienności podzielonej na role, odczuwania świata na granicy ciała i umysłu. Wszystko to opowiedziane bez retuszu, surowo, momentami pięknie i okrutnie zarazem. Dla tych, którym zabrakło powietrza, a nadal próbują oddychać. Dla wszystkich, którzy są i nie są - naraz.
Patrz na kwiaty
Bukiet moich wierszy
Pod skórą
Kiedy zdejmujesz biały fartuch, przestajesz być lekarzem. Ale nigdy nie przestajesz słyszeć bicia serc tych, których kochasz". Dla pacjentów kieleckiego szpitala jest opanowaną i nieomylną dr Małgorzatą Jaskólską. Dla małego Antosia - mamą, która „naprawia ludzi", a dla Adama - kobietą, która mimo sukcesów zawodowych, wciąż najlepiej czuje się w jego ramionach. W jej gabinecie panuje jedna, żelazna zasada: żadnych barier. Stetoskop musi dotykać skóry, by usłyszeć prawdę. Małgosia wie, że medycyna nie znosi pozorów, ale czy sama potrafi je odrzucić we własnym domu? Kiedy codzienna rutyna między oddziałem a rodzinnym obiadem zostaje przerwana przez serię trudnych przypadków medycznych, Gosia musi zmierzyć się z największym wyzwaniem: jak być idealną lekarką, nie przestając być obecną żoną i matką? Gdy granica między pracą a życiem prywatnym zaczyna się zacierać, Małgorzata odkrywa, że najtrudniejsze diagnozy to te, które musimy postawić samym sobie. „Pod skórą" to szczera do bólu opowieść o kobiecie, która trzyma w rękach ludzkie życie, próbując jednocześnie nie zgubić własnego szczęścia.
ZBIÓR BIAŁYCH WIERSZY! „Nie musisz mnie rozumieć. Wystarczy, że nie będziesz mnie uciszać." Jeśli tu jesteś, to znaczy, że coś w Tobie drży. Te wersy są dla tych, którzy czują za mocno. Dla tych, co nie potrafią przestać myśleć, nawet o trzeciej w nocy. Białe wiersze, które nie znają litości. O słowach, które kaleczą. O ciszy, która krzyczy. O ludziach, którzy przyszli zbyt późno. Nie oczekuj litości. Tylko prawdy „Czasem piszę, żeby nie przestać istnieć." Zostań jeśli nie boisz się prawdy o sobie. <3
More detailsContent Guidelines