anormal

onlar hayatı solmuş bir çiçek gibi gözleri ile bakmaktaydı. onlar benim kurbanlarım yani onlar benim ölüm yadigarlarımdı uzun bir gece soluk bir güneş onlar gözleri açık uyuyan ölülerdi çünkü ben sizin deyiminizle anormaldim.
o an ne düşündüğüm hiç kimse bilemez çünkü ben kendi deyimimle ruhsal özgürüm...