MAVI KELEBEK

Genç Kız sokak ortasında dikilmiş sevdiceğini bekliyordu.Evet bugün o mübarek gün gelip catmıştı,Aral sonunda askerden dönüyordu.Genç Kız hatırlıyorduda, Aral'ın askere gideceği günü duyduğunda, Ne çok ağlamıştı gitme demişti sevdiğine cünkü korkuyordu,Korkuyordu birdaha o kömür karası gözlerini görememekten,Korkuyordu o taptığı kendisine has Toprak kokusunu birdaha koklayamamaktan,Simdi ne kadar yanıldığını iyi anlamıştı genç Kız,Boş Yere üzüldüğünü Boş Yere karalar bagladıgını.Geliyordu artık Sevdigi artık doya doya sarılabilecekti kömür gözlüsüne o müptelası oldugu toprak kokusunu icine doya doya cekecekti, Az kalmıstı sadece birkac dakika sonra Aral'ına kavusacakti.Birsüre sonra mahalelilerde sokağa çıkıp Batıyı çok sevdikleri için karşılama hazırlamışlardı.Davullar,zurnalar çalmaya başlamış herkes yolun ortasında pür dikkat Batı'nın gelmesini bekliyorlardı.Alım ise gözlerini yummuş sevdiğinin kalabalığı yarıp kendisine hizla koşuşunu hayal ediyordu.Hayalini bozan şey ise ………………