Ölü Papatya

Kalbim bir papatya bahçesi gibi.

Çekingenliğim dolayısıyla beni anlamayan, bana zorbalık eden her insandan sonra kalbimden bir papatya daha koparıldı. Koparıldı diyorum bir de, işte yine insanları suçluyorum sebepsizce. Tüm hatanın, sorunun bende olduğunu bile bile hemde.

Böyle olmayı ben seçtim, bayım.
Onları ben kopardım, ben öldürdüm.
Ama insanları beni kırdıkları gibi kıramadım, üzemedim.
Bilmiyorum, belki çok saf olduğum için ya da çok iyi niyetli olduğum için.

Merhaba bayım, ben o sevilmeyenim.
Görmezlikten gelinenim.
Küçümsenenim.
Dışlananım.
Hiçbirşeyim.

Ben insanlar beni gördüklerinde oradan uzaklaştıkları ölü çiçek, fakat sizin koruduğunuz güzel papatyayım.

Ben ölü papatyayım.

-BETÜL OYAR-