Dime Lluvia

Dime Lluvia

  • WpView
    Odsłon 36
  • WpVote
    Głosy 1
  • WpPart
    Części 3
WpMetadataReadW trakcie
WpMetadataNoticeOstatnia publikacja wt., mar 22, 2016
WpInfo
Fikcja
Romans
Adorada lluvia, me pregunto si tú sabrás lo que de verdad pasa en mi corazón, si tu frío podrá penetrar tan hondo en mi que me enseñe por fin qué demonios pasa en el interior de mi cabeza. Yo ya estoy desesperada, y suplico tu ayuda, no sé quien demonios soy o qué debo hacer; sé que hay muchas personas que necesitarán de tú consejo, pero esta noche, que me encuentro aquí bailando bajo tu manto de agua, observando la belleza gélida y cálida que transmites, como si fuera un abrazo que rodea todo mi cuerpo. Te pido que atiendas mis súplicas porque ya estoy cansada de superar la tristeza y sonreír a la vida, mis piernas por fin han cedido y mi cuerpo se encoge en busca de una mísera ráfaga de calor que lo pueda revivir. Poco a poco mis lágrimas surgen junto al sonido de dolor que surge de mi pecho, pero nadie las nota, estoy sola y el único sentimiento que me queda ya es el dolor y la tristeza que ni sé de dónde proviene. Por favor, fría lluvia, ayúdame a saber quién soy.
Wszelkie Prawa Zastrzeżone
#46
ilustración
WpChevronRight
Dołącz do największej społeczności pisarskiejOtrzymuj spersonalizowane rekomendacje dzieł, zapisuj ulubione dzieła w bibliotece oraz komentuj i głosuj, aby rozwijać swoją społeczność.
Illustration

To może też polubisz

  • Él  Alpha Supremo
  • Al Otro Lado De Mi Vida © ✔️
  • Por si me lees
  • La Hermana De Vegetta 777 〖2〗
  • La Tormenta nos Arrastro
  • Soy La Mate Del Alfa (Libro 1 de la saga: Secretos De Luna) {Editando}
  • Cicatrices ☑️

Mi manada había enfrentado una extenuante batalla, en contra de una erigía que se había formado al sur, nos dirigimos a casa después de una agotadora, pero como siempre triunfante batalla, nunca acostumbró a mostrar expresión alguna pero estaba orgulloso de mi manada era la mas fuerte de todas, llevaba 100 años a mi control, he trabajado duro para que hoy sea la mejor la mas temida, pero eso implica muchos enemigos y rivales. De vuelta decido tomar una atajo, cruzando cerca fe un pequeño poblado que había sido abatidos por los lobos la destrucción se veía a kilómetros el hedor a muerto, pero un aroma en peculiar me saca de mis sentidos, exquisito indescriptible, único del que quería mas y más hasta saciar la sed que producía aquella fragancia. . Mi lobo me saca de mis pensamiento al pronunciar lo siguiente. - Esta cerca, la puedo sentir. - preguntó temiendo la respuesta- Quien? - Nuestra mate, la Luna Suprema. Había esperado tanto este momento que no sabia como racional, La he buscado durante 100 años sin cesar y ahora solo así estaba aquí. Me dirijo hasta su aroma mi lobo estaba como loco, solo esperaba que estuviera bien. Al levantar unos escombro de donde emanaba su olor, mi rostro se queda sin expresión ante lo que ve.. -!!TIENE QUE SER UNA BROMA!-grito con rabia-ESTO NO PUEDE ESTAR PASADO !MALDICIÓN!. arboroto mi cabello, con frustración.-MIERDA.-,golpeo con fuerza todo lo que encuentro. Nadie decía nada sabia que el que abriera la boca probablemente acabaría despecuezado. Me dirijo a la niña que me mira, con lágrimas en sus ojos sucia, asustada. -ENSERIO, UNA MALDITA CRIA HUMANA- la levanto con fuerza por un brazo, le pego una bofetada cae al suelo inconsciente-!JORDE, LUNAAAA PORQUE ME HACES ESTO, PORQUE PORQUE!

Więcej szczegółów
WpActionLinkWytyczne Treści