KUMA
  • WpView
    Reads 32,139
  • WpVote
    Votes 746
  • WpPart
    Parts 5
WpMetadataReadMatureComplete Wed, Sep 23, 2015
WpInfo
Fiction
Romance
insanlar bu kadarmı seviyor onu, bu kadarmı tapıyorlar, bu kadarmı aciz, hayatın müebbet cezası gibi, seven kalbe sevmeyen kalp yada tam tersi,sonradan yeşeren aşk seni sevmiyorum sen bir hiç sin,gelme bakma ,dokunma ,yaklaşma, SENDEN NEFRET EDİYORUM TÖRE...
Public Domain
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Nefha
  • GECEKANLI
  • KOVALAMACA-1 SUÇLU
  • GECENİN GÜLÜŞÜ (Kısa Hikaye)
  • Mers (kitap oldu)
  • Çöl Hırsızları (Kitap Oldu!)
  • Acı Hayatlar
  • Güzel Annabella
  • UYUYANLAR (1) ~Vahşi
  • BİR MİLYONERİN BEBEĞİ (İTALYAN SERİSİ#1)
Nefha

"Peki. Sen bilirsin. Madem doğruyu söylememek konusunda ısrarcısın o zaman kalk kucağımdan ve çık bu odadan." "Ama daha yatmadık bile?" "İlgimi çekmeyi başaramadın ki yatalım. Çık dışarı ve patronuna paramı iade etmesini söyle." "Efendim, lütfen." "Dediğimi duydun." gözlerine yalvaran bir ifadeyle baktığım adam tıpkı zift yeşili gözler gibi bana acımasızlıkla bakarken çaresizlik içinde omuzlarımı düşürüp adamın kucağından yavaşça kalktım. Hemen ardından da adamı belki vazgeçiririm diye seksi hareketlerle birlikte yere bıraktığım sabahlığımı üzerime geçirdim ve hala bana durmamı söylemeyen adam yüzünden kapıya doğru gitmek için bir adım attım ancak tam o esnada kafamın arkasına değdirilen soğuk bir metalin varlığını hissedince olduğum yerde şok içinde donup kaldım. "Sakın ağzını açma ve yavaşça bana doğru dön." kafamın arkasına yaslanan şeyin tam da tahmin ettiğim gibi silah olduğunu anlamamı sağlayan adam emrini kulağıma doğru fısıldarken dediğini yapıp yavaşça ona doğru döndüm. Ona dönmemle göz göze geldiğinizdeyse mavi gözlerimdeki korkuyu gizleme gereği görmeden doğrudan acımasızlık dolu kehribar rengi gözlere bakmaya başladım. "Ki...kimsiniz siz?" anlıma bir silah dayamış olan adamın gözlerine bakarak çaresizlik içinde yanıt almayı ummadığım sorumu dillendirirken adam anlımdaki silahı çekmeden boştaki elini arka cebine attı ve cebinden çıkardığı kelepçeyi hızlı bir şekilde bileklerime takarak yatağa oturmamı emretti. Emrini yerine getirdiğindeyse silahını anlımdan ayırıp elini yeniden arka cebine attı ve bir cüzdan çıkarıp cüzdanını açarak polis rozetini görmemi sağladı. "Başkomiser, Pars Atabeyoğlu."

More details
WpActionLinkContent Guidelines