İKİ NEFRET

Doğarken yaşamak mı ölmek mi diye sorsalardı. Bu iki arafın arasında kendimi saklarken ölüm diye fısıldardım. Yaşamak 19 senelik hayatımda ölü bir ruhun parçalarını birleştirmek için kurulu bir düzendi. Ölmek ise bedenimden ayrılan ruhumun gerçek dünyasına gitmesiydi. Ben 19 senelik hayatımda asla ölümden korkmadım. ben yaşamaktan korkan , kendi dünyasında yaşamaya alışmış bir Güneş'im. Adım Güneş ama adım gibi hayatım bana aydınlık saçmadı. Yaşamak beni korktuğum karanlığa sürükledi. Karanlıktan korkan küçük kız.

Karanlıktan korkma derdi, hayalimdeki babam. Karanlık gözlerimizin alıştığı yere kadar vardır. Benim alışamadığım karanlık o gün tüm bedenimi ele geçirmişti.

Yayımlanma Tarihi: 17.01.2016