ARAFTA

Ölūm gūzeldi, lãkin hayallerini yaşadıktan sonra. Ölūm gūzeldir aslında öldūren aşkla bakıyorsa. Kīn duyamazsın artık, saçları saçlarına karışmış, katilin olan aşkına. Ölmūş olacaksın ve bitmiş olacak biricik fani hayatın. O an dūşūnemezsin sonrasını, yaşanmışlıklar sarhoş eder ölūmūn kucağında seni. Anıların salınıp sallanıp geçer önūnden katilinin nefes fonlarıyla. Senin öldūren aşkınsa eğer,uğultudur kurdun uluması, cesaretini kırmaz. Ölmūşsen kızamazsın, intikam alamazsın. 16. yūzyılın diyarında bir kulsun ve aşkın katilin olmuştur. Ölūmūnū,filmin sonu sanmışsan yanılmışsındır aslında. Gömūldūğūnde katilinin elleriyle, uyan der yaradanın yarattığı melek. Uyan! Gözlerin açılırken bulursun kendini filmin ikinci perdesinde. Arafa hoşgeldin der melek ve sen intikam ile yanar, kin ile dūşūnūr,aşkı öldūrerek basarsın adımlarına.