Hiç Gelmemis Gibi

Benim için son adımı attığımda artık çıkış yoktu. Yakalamıştı beni.. Hapsolduğum bir çift siyah göz artık doğrudan bana bakıyordu. - Ne istiyorsun benden? - Ah Karen, tek istediğim o bedenine iyi bakman. Benim güzel taşıyıcım.. Kitabın kurgusu tamamen bana aittir. Konu üzerinden yapılan benzetmeler dışında herhangi bir benzetme kabul edilmeyecektir. Not: Jasper ilk kitabım olduğundan yazım hatası ve mantık hatası vardır.

30.01.2020 paranormal içinde #1 Her kız gibi okula giden, notlar tutan, arkadaşlarıyla eğlenen, hayatın akışına ayak uyduran Sinem, Her şeyden habersiz bir şekilde bir cinin onu izlediğinden haberi bile yok. Hayatı bir kaç aydır mahvolmuş durumda. Geceleri gördüğü kabuslar, sabah tuhaf olaylar; kafası allak bullak. Bir cinin ondan nefret ettiğini ve intikam için büyük oyunlar oynadığının farkında değil. Taki, Sinem gözünün perdelerini indirip ayrıntıları fark edene kadar. Sırlar çözülüyor! Peki bundan sonra ne yapacak? 28.06.2017 paranormal içinde #2 29. 01.2020 Paranormal içinde #2

lakabı "Gölge" olan 29 yaşli gencin ailesi yüzünden yaşadıkları onda travmalar fiziksel ve psikolojik yaralar açmıştır. Hifofobi hastası olan gencin anidən hayatına giren "Lanet" lakablı kız "Alev Nefes yılmaz" sizce Lanet lakabı olan kız onun yaralarını kapata bilecekmi ?asla sevmemesi gereken birini sevecekmi?

❝SENİ BÜTÜNÜYLE İLAHİ BİR VARLIĞA DÖNÜŞTÜRECEĞİM...❞ İsekai zayıflar için değildir. Özellikle de kendini, dinin her şeyden üstün tutulduğu bir korku oyununun içinde bulduysan... Elián gözlerini açtığında artık oyunu oynayan biri değildi; oyunun bir parçası olmuştu. Üstelik B-sınıfı bir yan karakter olarak - tapınılan tanrıya kurban edilmek kaderi çoktan yazılmıştı. Ama bu kaderi kabullenmeye niyeti yoktu. Hayatta kalabilmesinin tek yolu, rolünü tersine çevirmekti: inancını kanıtlamak, Kilise'nin güvenini kazanmak ve kendisini kurban listesinden silmek. Bunun için önce başrahibin dikkatini çekmeli, güvenini kazanmalıydı. Ama rahibin Elián'a bakışları... ne kadar iltifat gibi görünse de, içinde gizli bir saplantının ve karanlık bir tutkunun varlığını sezdiriyordu. Ne kadar ironik, değil mi? Başkalarına tanrı yolunu öğreten rahip... gerçekte şeytani bir varlıktı. Elián'ın hayatta kalma mücadelesi, bir aşkın ve saplantının gölgesinde şekilleniyor.

18 yaşında hayattan zevk almayan felix intihar etmeye kalkıştığı günün sonunda gözlerini hastanede açar. Gözlerini açtığında ilk gördüğü şey nefesi nefesine değen bu oğlandı. (Yazar: Sabiha)

Kuzeninin ısrarıyla meşhur tenebris şatosunu gezmeye giden bir kız ve yıllardır onu bekleyen imparator.

Bana doğru emin adımlarla yanıma geldi . "Bana abi dememen konusunda seni uyanmıştım!" " Ben sana abi demek istiyorum!" Dediğimde gözlerime uzunca baktı. Ve hırladı! Ne bir dakika Barlas hırladı mı !? Bı an bağırdı ama yer gök inledi . Gözleri öfke li doluydu . Korkudan nerdeyse bayılmak üzereydim . "AŞIĞIM LAN !" Diye kükredi bana sonra ise gözlerindeki öfke çaresizliğe dönüştü " Aşığım hemde köpek gibi ... Ölürüm yoluna ! Bana bir adım gel bin adım gelirim . Hayatımın çiçeği bana gülse ölürüm ölürüm! ... Niye sevmedin beni !? Ha niye ben senin için herşeyden vazgeçecekken niye sevmedin beni Sare? Sarem.." Sonlara doğru sesi kısılmıştı.

Ailesi Alina'ya yatılı okul seçmişlerdi, Alina bu okulu bayağı bir araştırdı ve okulun çok tehlikeli olduğunu gördü, fakat okul hakkında bildikleri aslında dörtte biri bile değildi. Ailesinin zoruyla yatılı okula gitmek zorunda kaldı, okuldaki herkes değişik tiplerdi ama oda arkadaşı herkesten daha garipti, Elmira. Bir zamandan sonra Alina'ya karşı yumuşamıştı. Fakat gariplikler bu kadar değildi, bir oda vardı, Temizlik Odası, girilmiyordu ve kilitliydi, o odanın içinde ne vardı? Bu okulun sırrı neydi?

Ailesini kaybettikten sonra tek hayali avukat olmak olan Dicle'nin hayatında normal olmayan bazı şeyler var. Kabuslar,gölgeler, fısıltılar... Aylar sonra görünen bir umut ışığı ve ardından zifiri karanlık... Fırtına öncesi yaşanan sessizlikte bulunan kısa süreli bir huzur... Peki Dicle, bu karanlık ve fırtınadan sağ çıkabilecek mi?

Karan karakurt hayatının yarısını acı içinde geçirdi. Yapayanlız acı çekerek yaşadığıbu acıların sebebi babası oldu. Ailesi vardı, evet. Ama sanki ona aile değil de düşmanıymış gibi davarandılar. Peki, karan karakurt gerçek ailesini bulsa ne mi olur