SARIŞINIM

Şimdi onun kollarında olmak vardı.Ona kocaman sarılmak.Hiç tanımadığın bedeninin kokusunu içine çekmek.Şimdi yanında olmak vardı.Kollarında huzur bulmak.Yanında uyuyorken o rahatsız olmasın diye kıpırdamamak vardı.Dünya’nın en güzel sözlerini kulağına fısıldamak.Bir an olsa yanından ayrılmak istememek.Çünkü sen orada hayat buluyorsun.Dünyadan kopup ayrı bir boyuta geçiyorsun.Çünkü onun kolları huzurlu olabileceğin tek yer.Bunu bildiğin halde onun yanında olamamak onun nefesini hissetmemek o kadar koyuyor ki.Aradaki mesafeleri bir an yok sayıyorsun sanki yanındaymış gibi hissediyorsun seninle uyuyor,seninle kahvaltı yapıyor ve seninle gülüyor.Sen bunları aşık olduğun adama karşı hissediyorsun.O’nu dünyadaki her şeyden çok seviyorsun.Manasızca bağlanıyorsun.Neden diyorlar neden o.Cevap veremiyorsun.Çünkü cevap veremeyecek kadar çok seviyorsun.Bazen aradaki mesafeleri düşünüyorsun.Kafanı kaldırıyorsun kafanda milyonlarca soru.Ama yinede sevmekten vazgeçmiyorsun.Bir an ya giderse diye düşünüyorsun sonra dünyan alt-üst oluyor.Korkuyorsun ve bu sefer daha sıkı sarılıyorsun.Bırakmasın diye seni.Her gün ona yazıyorsun şarkılar,şiirler.Yemekleri her gün ona yapıyorsun .Rakılarınız mezeleriniz hazır.Tek bir nefes gerekiyor karşına.Ve sen onun nefesinden başka kimsenin nefesini istemiyorsun.Duymak istediğin en güzel aşk sözlerini ondan başkasından duymak istemiyorsun.Sen;görmeden,elini tutmadan seviyorsun ve aşk sana bunları yaptıracak kadar eşsiz bir duygu.