Hangi Dündeyiz ?

Hangi dündeyiz ? Hangi tarafa yolculuk bu ? Bir savaş mı yoksa eski dosta Vefâ borcumu ? Benim balkonumda sigara şaraba komşudur ve paket bitene kadar beklerim güneşin doğuşunu..

Handan'ın bana attığı son tokadı hiç unutamamıştım."Seni asla affetmeyeceğim" diye haykırmıştı suratıma. Bir tren garında bulduğum aşkı şimdi kaybettiğimi düşündüm.Bu gri metropolde milyonlarca insan arasındaki yanlızlığımı o tokat bana hissettirmişti.Handan da yoktu artık şehrin en kalabalık sokağında o giderken mavi elbisesine güzelliğine bakakalmıştım arkasından.. onlarca insan Handan'ın beni mezara koyuşunu ve hiç sevmemiş gibi gidişini gözlerini bize saplayarak izlemişti... Şaşkınlıkla bakan gözlerden sıyrılıp arkasından koşmak istedim. Bir adım atacak gibi oldum ayağım gitmedi. Kalp atışlarımı hisseder olmuştum.Göğüs kafesime sığmayan kalbim çıkıp haykırmak istedi arkasından "Gitme" diye. Gözyaşlarımın buhârı içime sığmadı.Göz pınarlarımdan iki damla yaş süzüldü.Erkekler ağlamaz derdi Handan.Ağlarmış..