Fat Girl Diary
- Reads 212,451
- Votes 8,802
- Parts 47
Anong masama sa pagiging mataba? Wala naman di ba? Well... maliban na lang kung MATAKAW ka na nga, tapos MADALDAL ka pa! Mababa pa ang score mo sa mga test dahil kalahati lang ang utak mo, natutunaw kakakain mo ng strawberry flavored na ice cream. At hindi lang yun, PAKIALAMERA ka pa... at napili mong guluhin ang pinakaTAHIMIK at pinakaMISTERYOSOng kaklase mo!
Mabuti na lang hindi ka mataba.
Mabuti na lang hindi ikaw ako!
Kasi kung oo... ay naku gurl, ang MALAS mo!
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Tears of the Girl Named Sea (COMPLETED)
TEARS OF THE GIRL NAMED SEA "Sigurado kana ba? Wala ng bawian ito anak." Tumango ako pagkatapos ay sinara ang malaking maleta. "Wala po Dad. Salamat sa lahat." "You don't need to say thank you, that's what parents do." Huminga ito ng malalim. "Sandali lang tatawagin ko ang Mommy mo para matulungan ka sa pagiimpake." Dumating ang araw ng pagalis ko, malungkot akong nagpaalam sa magulang ko. Napagdesisyunan kong hindi gamitin ang ebidensiya at hayaan na ang hukuman ang humusga. Hindi na rin ako nakaattend ng huling hearing dahil tumapat ito sa flight ko. ---------- "Ma'am you want coffee?" Napabalik ako sa kasalukuyan ng magtanong ang flight attendant. "No, thank you." Sagot ko. Napasandal ako sa kinauupuan at napakagat sa labi ng maalala ang naging desisyon ko. Pinagisipan ko itong mabuti, inaral ko ang posibleng epekto nang magiging desisyon ko. At dun nga pumasok sa isip ko na itigil ito. Ang dami nang nadamay, nasaktan dahil sa galit ko. Iba talaga kapag galit ka, wala kang makialam kung sino ang matamaan, hindi ko man lang naisip na may pamilya silang walang kinalaman ngunit nasasaktan. Ayoko nang baguhin ang buhay nila dahil sa pagkakamali na matagal na nilang pinagsisihan. Hindi ako Diyos para magpasya sa kaparusahan nila, kung Diyos nga nagpapatawad paano pa kaya ako. Masaya akong nakilala sila, lalo na si Lucas binago niya ang buhay ko. Marami siyang tinuro sakin, siguro kung hindi ko siya nakilala nandun parin ako sa point na hinahanap ang sarili ko. He became my life, my everything. I loved him so f*cking much at umaasa akong magkikita ulit kami pagdating ng panahon. Kung hindi man... mananatili siyang parte ng nakaraan ko na hinding hindi ko makakalimutan. ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIMEComplete
In Another World
'In Another World' Maybe this is the right thing na mapunta sa ibang mundo para mabago ko ang future ko. Hindi naman siguro masama na maging sakim hindi ba? kung kailangan mo naman. Halos lahat sila ang tingin sa akin ay isang mahina at walang kakayahan kaya niisa walang tumatanggap sa bilang ako. Ayoko na sa mundo ko! halos puno ng hirap at sakit ang dinadanas ko, isa lang din naman akong tao na napapagod din at kung minsan iisipin na lang na mamatay. Wala na silang ibang makita sa'kin kundi kutyain ako sa lahat ng bagay! Ikaw? mas pipiliin mo pa ba mabuhay sa mundo mo, na kung saan binabalot ka ng panunukso? Hindi ka ba napapagod? panay takbo ka palayo lang sa mundong ginagalawan mo na halos pakuan kana sa kinatatayuan mo. Niisa walang handang dumamay o sumuporta sayo, kaya mas pinipili mong mamuhay sa imahenasyon na kung saan katanggap-tanggap mo at damang-dama mo sa bawat pag pikit mo. Hindi naman weird ang salitang mamuhay ka sa imahenasyon mo hangga't gusto mo, dahil kung minsan doon mo napapakawala lahat ng bigat na nasa loob mo. Malay mo totoo ang sinasabi nilang 'Sa ibang Mundo' na kung saan malaya kang gawin ang lahat ng gusto mo...Complete
IMPOSSIBLE: OFFICIAL #TEEN FICTION (COMPLETED)
Kahit anong gawin ko bakit parang IMPOSSIBLE lahat, bakit? Parang ang baba-baba ko. Lahat nalang nang gusto kong makuha at malaman bakit parang imposibleng malaman at makuha ko? I'm a ordinary girl, simple girl. Pero bakit imposible ang lahat? Dahil ba hindi ako katulad nang other girl's? Dahil sunod sunuran lang ako sa paningin nila? na makasarili ako kaya ganto ako ngayon? Na hindi ko deserve ang nasapaligid ko? Na mabuti pang masaktan nalang ako dahil kaya ko naman? JUST BECAUSE I AM STRONG ENOUGH TO HANDLE PAIN BUT DOESN'T MEAN I DESERVE IT.Complete
When Ms. Piggy Turns To Ms. Sexy (COMPLETED)
"Kahit mataba ako, maganda ako. Kaya kong pumayat, e ikaw kaya mo bang gumanda?" "Mabuti ng lechon ang tawag sa amin, atleast sa lechon pag kinain mo walang natitira. E sa hipon? Kain katawan, tapon ulo." "Mataba ako kasi may pambili ako ng pagkain." "Okay lang maging mataba, atleast kapag dumating yung tag-gutom papayat pa lang kami samantalang kayong mga payat ay mamamatay na." "Pag pumayat ako, hu u ka sakin!" -Yan ang mga karaniwang linya ng mga matataba. Sabi nila, ang mga matataba daw ay ang mga taong napabayaan sa kusina. Mga taong kain ng kain sa lahat ng oras. Hindi naman lahat ng matataba ay puro pagkain ang nasa utak. Yung iba, talagang lahi lang nila. Tumataba kahit na kakarampot lang ang kinakain. Karaniwang pang-asar sa kanila ay "Taba", "Baboy", "Tabachoy", atbp. Ni minsan ba, naisip natin na may epekto sa kanila yung mga pang-aasar na ginagawa ng karamihan? Kung manlait, akala mong walang kapintasan. Hindi natin alam ang mga pinagdadaanan nila. Baka sa pagtawag niyo sa kanyang mataba, lingid sa kaalaman niyo na ginugutom na pala niya ang sarili niya.Complete
Delulu Diaries
"Delulu." ang cute na shortcut para sa "delusional." Parang biro lang, 'di ba? Pero ayon kay Merriam-Webster, ang delusyon ay isang paniniwalang mali o ilusyon na pinaniniwalaan at pinapalaganap. Ang ganda ng pagkakasabi, pero sa totoo lang, ito ang marahan at marubdob na paraan ng pagsasabing nabubuhay ka sa isang kasinungalingan na ikaw mismo ang nagtahi. Pero ano nga ba ang maging delusional? Hindi lang ito basta-basta maling akala. Ito ang pagpapakapit sa isang paniniwalang pilit mong ipinaglalaban, kahit pa kitang-kita na ng iba ang mga bitak. Ito 'yung pagpapanggap na hindi mo naririnig ang katotohanan na pabulong na sa'yong sumisigaw, dahil aminin man natin o hindi, masakit aminin na nagkamali ka. At hindi ba't iyon ang pinakamasakit? 'Yung pagdating ng sandali na nare-realize mo na ang iniingatan mong ilusyon ay hindi lang nagkakalamat-wala na talaga itong kabuuan simula't sapul. Oo, tawagin mo akong delulu kung gusto mo. Isusuot ko ang label na iyan na parang korona, dahil minsan, mas madali pang yakapin ang magandang kasinungalingan kaysa harapin ang mapait na katotohanan. Sino nga ba ang makakapagpigil sa akin kung gusto kong manatili nang kaunti pa sa init ng sarili kong ilusyon?Complete
Lying, Cheating Hearts (Completed)
You don’t start your day knowing what you're going to end up doing the next day. No one holds the future. Even if you have a completely different outlook today about something, your actions about that particular thing might change the next day. Even if you know kung sino ka, even if kilala mo ang sarili mo, minsan kahit manindigan ka, mapupush ka to do something very alien to you. Kasi kahit minsan ayaw mo, curious ka. And since, you don’t know the feeling, since you haven't experienced it, you try something... new. Something that can be against what you know, what you experience, what you believe in. Ma-experience lang. Kahit minsan may repercussions. At kahit minsan may masasaktan. Love is powerful. It’s fleeting, endless and can make you do things that are debatable ba kung worth it o hindi.Complete
TEARS OF THE GIRL NAMED SEA "Sigurado kana ba? Wala ng bawian ito anak." Tumango ako pagkatapos ay sinara ang malaking maleta. "Wala po Dad. Salamat sa lahat." "You don't need to say thank you, that's what parents do." Huminga ito ng malalim. "Sandali lang tatawagin ko ang Mommy mo para matulungan ka sa pagiimpake." Dumating ang araw ng pagalis ko, malungkot akong nagpaalam sa magulang ko. Napagdesisyunan kong hindi gamitin ang ebidensiya at hayaan na ang hukuman ang humusga. Hindi na rin ako nakaattend ng huling hearing dahil tumapat ito sa flight ko. ---------- "Ma'am you want coffee?" Napabalik ako sa kasalukuyan ng magtanong ang flight attendant. "No, thank you." Sagot ko. Napasandal ako sa kinauupuan at napakagat sa labi ng maalala ang naging desisyon ko. Pinagisipan ko itong mabuti, inaral ko ang posibleng epekto nang magiging desisyon ko. At dun nga pumasok sa isip ko na itigil ito. Ang dami nang nadamay, nasaktan dahil sa galit ko. Iba talaga kapag galit ka, wala kang makialam kung sino ang matamaan, hindi ko man lang naisip na may pamilya silang walang kinalaman ngunit nasasaktan. Ayoko nang baguhin ang buhay nila dahil sa pagkakamali na matagal na nilang pinagsisihan. Hindi ako Diyos para magpasya sa kaparusahan nila, kung Diyos nga nagpapatawad paano pa kaya ako. Masaya akong nakilala sila, lalo na si Lucas binago niya ang buhay ko. Marami siyang tinuro sakin, siguro kung hindi ko siya nakilala nandun parin ako sa point na hinahanap ang sarili ko. He became my life, my everything. I loved him so f*cking much at umaasa akong magkikita ulit kami pagdating ng panahon. Kung hindi man... mananatili siyang parte ng nakaraan ko na hinding hindi ko makakalimutan. ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIME
More detailsContent Guidelines