Lost Stars
- Reads 49
- Votes 0
- Parts 2
Complete Sat, Sep 5, 2015
PROLOGUE
"Welcome to the Philippine airlines, we hope to see you afterward this day, enjoy your day ... Thank you"
After i heard that i put my sun glasses on,lumapit naman sa akin ang personal assistant ko
"Ma'am are you ready? "She asked me
"Of course, I'm always ready " saka ako ngumisi
Kailan paba ako hindi naging ready? Years have passed at ngayon paba ako Hindi handa?
I really miss my own country
Bamaba na ako sa private airplane na sinakyan ko, and there i saw my fans, screaming and giving me a big smile, waving there tarpaulins which may nakasulat na
"Welcome to the Philippines ANDY!!"
I wave my hands to them and they did the same and they are screaming my name
"Andy! Andy! Andy!!!!!"
Hindi ako nag sisis na pumunta ng ibang bansa para sumikat na para ipakita ang aking talent, and it worth it, pero sisiikat parin baya ako kong hindi ako umalis?
All Rights Reserved
#30
sabrina
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Tired of Loving You (Completed)
TIRED OF LOVING YOU Yes. Ginagawa ko ang lahat para matapos na ito. Konting tiis nalang." Sabi niya tila pinapakalma ang kausap sa kabilang linya. "I miss you too. Bye." Pagpapaalam niya. Nakita ako nito ngunit nilagpasan lang ako at humiga na sa kama. "Pwede ba Evan, sa susunod hinaan mo ang boses mo. Baka biglang pumasok sila Elli at marinig ka." "Si Elli ba talaga o ikaw?" "Ayokong makipagaway. Matutulog na ako." "Tama lang naman na marinig mo eh, para mahiya ka naman." Bakas sa boses nito ang labis na pagkainis. Mabuti nalang sound proof ang kwarto namin kaya hindi ito maririnig sa labas. "Sana nga nahihiya ka." "Pwede ba wag tayong magaway ngayon, pagod ako." Mahinahong sabi ko. "Pagod na pagod na." Dahan dahan siyang tumingin sakin. "What do you mean?" "Wag kana magkunwari, alam ko naman na kaya mo ako laging inaaway kasi gusto mo na makipaghiwalay ako sayo." Nagiwas ito ng tingin. "Sige na Evan, nanalo kana. Siguro talagang mali ang naging desisyon ko na pakasalan ka at mahalin ka, akala ko kasi matututunan mo rin akong mahalin eh." "Wag mo akong artehan Ava." Galit na sabi nito. Huminga ako ng malalim at umupo sa kama. "Minahal mo ba ako Evan?" Dahan dahan akong tumingin sa mata niya. "Kahit konti lang." "Pwede ba tumigil kana kung hindi ma--" "Kung hindi ano? Sasaktan mo ako. Hindi ko na mararamdaman yung sakit Evan. Immune na ako sa araw araw." Pinunasan ko ang luha ko. "Ano bang kasalan ko sayo? Bakit mo ako pinahihirapan ng ganito, mali ba na mahalin ka? Hanggang kailan mo ba ako sisingilin sa kasalanan ko?" "Tumigil kana. Aalis na ako sa bahay na ito." "No need, this is your house. Matagal ko na rin napagisipan ito, pilit lang akong kumakapit sa tuwing nakikita ko na masaya ang mga anak natin kasama ka." Huminga ako ng malalim at napakagat ng labi para pigilan ang paghikbi. "I'm tired of fighting Evan, I'm tired of loving you." ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIMEComplete
Overfly
When you kill someone, someday the consequences will come back at you, and the cycle of vengeance shall continue. Adriana, a flightless rym, once had no direction in her life. There was nothing but vengeance and hatred in her heart. She grew and met a boy named Steven. Would she be a killer and a real assassin? What will happen to her personal life? Would she be able to love and be loved? What is her ending? Is it a happy ending like ordinary fairy tales? Or a tragic ending would come forth? --------------------------- Honestly, sa stories na naisulat ko, ito yung story na natapos ko dahil ilang gabi akong hindi natulog. Natapos ko siya agad hindi dahil maikli siya, kundi dahil excited akong malaman kung saan yung patutunguhan ng storya ko. Gabi ng December 31 (di ko na matandaan yung year, maybe 2014 r 15), malapit ko nang matapos itong Overfly. Naabala ako saglit dahil syempre, nagluto, naghugas at lumamon din ako katulad ng tipikal na mga taong nagdiriwang sa nalalapit na bagong taon. Sumapit ang 12:01am, nagpuputukan na ang mga paputok.. Umingay na ang mga torotot.. Bumubusina ang mga sasakyan.. Nasa labas ang lahat ng mga kapamilya ko upang manood ng fireworks.. Ako, nasa kwarto. Nagtatype parin ng story XD Ganon ka kalunod sa Overfly. Natatandaan ko pa ang unang madaling araw ko sa taon na iyon ng January 1 ay naigugol ko sa paggawa ng istorya ko. Natapos ako January 1 around 7am, at tyaka ako natulog. Honestly, this was the story I like the best. Full english siya, pero don't worry hindi naman kayo ma-nonosebleed at hindi naman gaanong malalim ang mga words ko. Bakit ko siya ginawang full english? Siguro dahil noong panahong iyon, nacocornyhan ako sa story na FANTASY tapos taglish. Hope you enjoy this like how I enjoyed myself writing it. I wasn't able to reread and check all of my stories for final editing, kaya sorry kung may typos at grammar error. I will work on it :) I plan on revising all of my stories someday. ENJOY!Complete![Back To You [Completed]](https://img.wattpad.com/cover/189253178-256-k679358.jpg)
Back To You [Completed]
"Just let me see our son and I'll leave..." pagmamakaawa niya sa akin. "No! Wala kang karapatan so leave! Not just here, pati sa buhay ko!" Sigaw kong muli. "Bella, I beg you, I want to see our son..." "Anak mo mukha mo! Wala kang anak! Magmula nang iwan mo ako, kami, wala ka nang anak at wala ka nang Bella!" Marahas kong hinila ang mga kamay ko sakaniya. I saw his tears drop and I don't care! I'm pregnant and my parents kicked us out of our house the moment they knew that I have a kid in my stomach. I don't know what to do! I'm just a kid and helpless! I don't have my own job yet because I still go to school! Napabalikwas ako ng tayo dahil sa bangungot na 'yon. Ako? Mabubuntis? I don't even know that man I was pushing away on that dream because of his blurry face. "Bangungot lang 'yon Bella..." I tried to calm myself. Bumalik ako sa tulog dahil madaling araw pa naman. I have to review my lessong because next week is our examination week. And this week came, it's stressing me out so bad. Ni hindi ko na mapagtuunan ng pansin ang crush ko dahil sa pagrereview. Sobrang stress namin ni Pierre sa exams at talagang kulang kami lagi sa tulog. And thank God for keeping us alive hanggang sa matapos ang exams namin. All we have to do is to eait for the results which is next week also. Buti na lang hindi ako inaantala ng masamamg panaginip ko noong exams ko. Who was that? And how?Complete
Memories Afterall (BoyxBoy)
Maibabalik pa ba ang tiwalang ilang beses ng nasira? May pagkakataon pa bang bumalik ang dating masaya na alaala? Sapat na bang magmahal at magpakatanga ng ilang beses para masabi mong, "Tama na, pagod na ako."? Muli pa bang pagtatagpuin ng tadhana? O, ibabaon nalang sa limot lahat ng nangyari at magsimulang muli? Lahat ba ng love story 'e may happy ending? Lahat ba ng may happy ending ay together? "If you won't treasure and give importance to someone especially your love ones then after all of those obstacle, challenges and triumphs that you've been through together.. it would turn out as, Memories After all." --- Tara na't alamin natin ang pag-iibigan ni Freya at Danreb. Kung mananatili bang sila hanggang dulo? O mauuwi ang lahat sa alaala na kayang palitan ng ibang alaala pero hindi makakalimutan? Well-well-well. If you do so, please do read my story. It's my first story here in watty so please bare with me. If I can't satisfy you with the content of the story, then you can just simply delete it in your library. He-he. You may encounter a lot of typo errors and wrong grammar. Well, I stand for corrections, so please do me a favor, if ever you would encounter numerous mistakes then please do inform me, you could just type a chat in the comment box below in every chapter. He-he. Thank you & Enjoy reading everyone! -Nasy.Complete
Rent A Gentleman 1 (KELLEY & SEBASTIAN STORY)
Pagdating ko sa Hotel hindi ako agad tumungo sa lobby sa kdahilanang natakot ako bigla. Mabuti na lamang ay may isang lugar sa hotel na hindi pansinin nang mga tao, pumasok ako sa maliit na garden at may upuan doon sakto para sa isang katulad kong naghihintay nang prince charming na sasagip sa kanya. Patuloy kong kinontak ang nirentahan namin, pero hindi na siya sumasagot. Tinawagan ko din si Jelay pero naka-off din ang cellphone nito. Doon nagsimula ang pangambang baka kung saan ako pulutin sa katangahan ko. "Bakit ba ayaw mong sumagot!" naiinis kong sabi sa cellphone. Nagsimula akong manginig, pagpawisan at hindi makahinga. Mamamatay ka pa sa ginagawa mo, Kelley. Hindi ko na napigilang hindi umiyak. Wala na akong pakielam kung masira o matanggal ang mascara ko. Takot ang nangingibabaw sa akin ngayon. Gusto ko nang umuwi pero sobrang dami nang tao sa labas, kaya hindi ko magawa. "Please, don't do this, mister!" umiiyak ako habang patuloy na dumadial sa phone. Pero cannot be reached na siya at kahit kailan wala nang darating to make up for this stupid thing. I tried to walk outside but I can't. Nanginig ang tuhod ko kaya naman napadapa ako. "What the heck!!" hagulgol ko sa sobrang gigil sa sarili ko. "Ganyan naman kayong mga lalaki e! Stupid! Coward!" sigaw ko habang umiiyak. Then someone tried to get me up. "Miss?" at iniabot niya ang isang panyo dahil sa patuloy na pag-iyak ko. Is this him? Is he the rented gentleman? HIGHEST RANK IN CHICLIT #3 (January 29, 2017) Thank you so much to all who read this story! I never knew that my story could make it to 500k reads. You made my heart so happy! Thank you and Godbless you all guys. 💕Complete
Let The Love Begin Again (COMPLETED)
Lalakadin. Hahabulin. Tatakbuhin. Isang sakay lang ng jeep makakarating ka na. Isang sakay mo lang abot kamay na. Isang tawag mo lang andiyan na. Isang iyak mo lang yayakapin ka niya. 'Yong feeling na nasanay ka na ng sobra sa presensya nito. Kalabog ng dibdib. Feeling excited ka lagi. I want to experience the kind of excitement when he is near. 'Yong kinikilig ka na agad sakanya. That is all I really want. Pero kung ibibigay naman sa akin iyon doon ko pa di mararanasan bigla. Bakit ngayon pa Arianne? Bakit ngayon pa na handang handa na'kong sabihin lahat ng nararamdaman ko? NOTE: UNDER REVISIONComplete
Hey JP!
Itong pakiramdam ko ngayon... Habang nakatitig ako sayo Habang kausap kita Habang pinakikinggan ko ang mga sinasabi mo Habang hawak ko ang mangas ng uniform mo... Sobrang lungkot... Bakit ganon?kahit nasa harap na kita Kahit katabi na kita pero parang di pa rin kita kasama. Ayoko na, pagod na pagod na ako. Please naman, pwede bumalik ka na? Di ko na kaya kasi miss na talaga kita eh! Miss na miss na talaga kita Sobra... ♥♥♥ Jarren Paul Sanchez X Melanie Ramirez...Complete
Kung Alam Mo Lang
Pano nga kung nahulog ako sayo sasaluhin mo ba.. maraming nagpapagulo sa isip ko kung mahal naba talaga kita ..mahal mo ngaba ako oh natutuwa kalang sakin..pano nagising ako ng isang araw wala kana iniwan mona ako..lagi nalang ba ako aasa sa bandang huli iiyakan kana lang ba ang unfair mo naman bakit di moko binalikan di morin ako naisip kung buhay paba ako kung may iba nako ni minsan Wala kang paramdam hindi ko alam kung ano tayo eih sana mapatawad moko natakot lang naman ako aminin ang nararamdaman sayo baka tawanan mo lang ako sabihin mo lang were just friend Uy joke bayan? Nice joke yan ah.. bakit ngaba lumayo ka sa piling. kung alam mo langComplete
Prejudice by: kimlantiontobias
"I love you, Tischelle, I'm sorry, dapat pinaglaban kita. Dapat nakinig ako sa 'yo. Please, let's make things right. Please stay with me.'' naramdaman kong hinalikan niya ako sa ulo, and it feels great. "Ilalayo ko kayo ni Pia. Magsasama-sama tayo. Hindi lang ako ang bestfriend mo, ako ang kaibigan mo, ang daddy mo, ang kuya mo..ang asawa mo. So please hang on, mahal na mahal kita. I'm sorry kung iniwan kita ng tatlong taon, nagpagamot ako para makalakad. Hindi ko alam na pinaalis ka nina mommy. I'm sorry kung nasasaktan kita." Those are soothing words. Mahal ako ng bestfriend ko. Mahal ako ng asawa ko. Kahit nahihirapan akong huminga pinilit kong ngumiti. Sa kabila ng lahat ng pagsasakripisyo ko,heto na. "Vonn..masaya ako.." Its hard to breathe, naninikip na ang dibdib ko. My nails were cyanotic and cold. I'm craving for oxygen. Habang nagmamaneho si Vonn.Pinilit kong tumingin sa kanya. He's crying. Pinilit ko siyang halikan sa labi. This might be the last and wonderful thing I ever do. Ang daming sana..Complete
Speak Now
Introduction: Kung sinabi ko lang sana yung tunay kong nararamdaman noon sa kanya, hindi sana aabot sa puntong ikakasal siya sa ibang babae. Pero gaano ba ako nakakasiguro na mahal din niya ako? Di naman diba? Mayaman siya, mahirap ako. Sikat siya, ako hindi. Gwapo siya, ako hindi (Malamang babae ako)... Nagsisisi talaga ako dahil hindi ako naging tapat sa sarili ko. Kaya yun, ikakasal na sa iba yung taong pinakamamahal ko nang patago... Tapos hindi pa ako naimbitahan sa kasal nila? Whatda!? Eh kaibigan ko naman siya? Kagagawan to ng kanyang very lovely bride-to-be-lechon! Hanggang sa naging mabangis ako! Oo, isang mabangis na kontrabidang sisira sa buhay ng babaeng pakakasalan niya! Wahahahahahaha! Gagawin kong miserable ang buhay ng malanding babaeng yun!!! Copyright @ 2015 All Rights Reserved This story is protected under the copyright laws of the Philippines. Any unauthorized exhibition, distribution, or copying of this story or any part thereof may result in civil liability and criminal prosecution. The story, all names, and incidents portrayed are fictitious. No identification with actual persons, places, buildings, and products are intended or should be inferred.Complete
TIRED OF LOVING YOU Yes. Ginagawa ko ang lahat para matapos na ito. Konting tiis nalang." Sabi niya tila pinapakalma ang kausap sa kabilang linya. "I miss you too. Bye." Pagpapaalam niya. Nakita ako nito ngunit nilagpasan lang ako at humiga na sa kama. "Pwede ba Evan, sa susunod hinaan mo ang boses mo. Baka biglang pumasok sila Elli at marinig ka." "Si Elli ba talaga o ikaw?" "Ayokong makipagaway. Matutulog na ako." "Tama lang naman na marinig mo eh, para mahiya ka naman." Bakas sa boses nito ang labis na pagkainis. Mabuti nalang sound proof ang kwarto namin kaya hindi ito maririnig sa labas. "Sana nga nahihiya ka." "Pwede ba wag tayong magaway ngayon, pagod ako." Mahinahong sabi ko. "Pagod na pagod na." Dahan dahan siyang tumingin sakin. "What do you mean?" "Wag kana magkunwari, alam ko naman na kaya mo ako laging inaaway kasi gusto mo na makipaghiwalay ako sayo." Nagiwas ito ng tingin. "Sige na Evan, nanalo kana. Siguro talagang mali ang naging desisyon ko na pakasalan ka at mahalin ka, akala ko kasi matututunan mo rin akong mahalin eh." "Wag mo akong artehan Ava." Galit na sabi nito. Huminga ako ng malalim at umupo sa kama. "Minahal mo ba ako Evan?" Dahan dahan akong tumingin sa mata niya. "Kahit konti lang." "Pwede ba tumigil kana kung hindi ma--" "Kung hindi ano? Sasaktan mo ako. Hindi ko na mararamdaman yung sakit Evan. Immune na ako sa araw araw." Pinunasan ko ang luha ko. "Ano bang kasalan ko sayo? Bakit mo ako pinahihirapan ng ganito, mali ba na mahalin ka? Hanggang kailan mo ba ako sisingilin sa kasalanan ko?" "Tumigil kana. Aalis na ako sa bahay na ito." "No need, this is your house. Matagal ko na rin napagisipan ito, pilit lang akong kumakapit sa tuwing nakikita ko na masaya ang mga anak natin kasama ka." Huminga ako ng malalim at napakagat ng labi para pigilan ang paghikbi. "I'm tired of fighting Evan, I'm tired of loving you." ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIME
More detailsContent Guidelines