SAVAŞ : Arayış 1

SAVAŞ : Arayış 1

  • WpView
    Reads 522
  • WpVote
    Votes 42
  • WpPart
    Parts 9
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Fri, Sep 4, 2015
Soğuk ter damlaları alnımdan yanağıma ve oradan dudağıma doğru akarken, heyecandan ve sinirden titreyen bedenime hakim olamıyordum. Tek düşündüğüm bu zamana kadarki hayatımın bir yalan üzerine kurulmuş olmasıydı? NEDEN? NEDEN BEN BU DURUMDAYDIM? Suçlu kimdi? Çok düşündüm bunu, bir cevap bulamadım. Elimi güçlükle zile uzattım, ( Ben ne yapıyordum? Gerçekten de bir notun üzerine buraya gelerek ne yapıyordum ben? Nasıl bir oyun bu? ) Ve çaldım. Kapı uzunca bir süreden sonra tedbirli bir şekilde aralandı, Uçsuz bucaksız tehlikelerin, iğrençliklerin, oyunların olduğu yeni hayatıma açılan ufak bir aralıktı bu... Büyük savaşa açılan ufak bir aralık.. Aşkıma açılan ufak bir aralık...
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • KROM VE KEMİK
  • NEHY-KİMSEDEN SONRA | DİSTOPYA
  • DUHUL
  • ŞAHMARANLAR ( AŞİRET AİLEM )
  • Albay Kızı
  • Asena deniz (gerçek ailem)
  • On Üçüncü Pay
  • YAPAY KALP +21
  • KIYAMET TOHUMLARI
  • Vortaris

"Yukarıda, bulutların üzerindeki o steril fanusta yaşayanlar için hayat bir oyundu. Aşağıda, çamurun ve pasın içindeki bizler içinse sadece nefes alma savaşı." Adım Yenal. Ama bu lanet şehrin arka sokaklarında, neon ışıklarının altında bedenimi ve yumruklarımı satarken herkes bana Nox der. Kurallarım basitti: Asla güvenme, asla yalvarma ve tek varlığım olan kardeşini hayatta tut. Ta ki o geceye kadar. Pars... Şehri yöneten Konsorsiyumun tek varisi. Damarlarında kan yerine sıvı altın akan, insanlara baktığında sadece fiyat etiketleri gören o kibirli prens. Beni o kulüpte, ayaklarının dibine atılan paraları toplarken izledi. İğrendi. Aşağıladı. Ve sonra, hayatımın iplerini eline aldı. Kardeşimi yaşatmak için, nefret ettiğim o adamın dünyasına girmek zorundayım. O, beni satın aldığını, bana sahip olduğunu ve irademi kırabileceğini sanıyor. Beni evcilleştirebileceğini sanıyor. Ama unuttuğu bir şey var: Sokaklar, saraylara benzemez. Ve biz sokak köpekleri, tasmamız ne kadar sıkı olursa olsun, ısırmaktan vazgeçmeyiz. Biri kromdan bir tanrı, diğeri etten ve kemikten bir isyancı. Biri yok etmeye, diğeri hayatta kalmaya yeminli. Mülkiyet yasaları, kalbin ritmini durdurabilir mi?

More details
WpActionLinkContent Guidelines