"...මේ ඔයාගේ ග්ලොසී ලිප්ස් වලින් මට උම්මා එකක් දෙනවද...?" __________________________________ . . . . ඔවුන් දෙදෙනා කිසිම දිනක එකිනෙකාට ගැළපුණේ නැත... එක් අයෙකු ආදරයේ දෙවඟනගේ ආශිර්වාදය ලැබූවෙකි. නිල්වන් දෑසක්, සූර්යාලෝකයෙන් නැහැවුණු කෙස් කළඹක් සහ සායම් තැවරුණු ඇඟිලි තුඩුවලින් පිරි ඔහු, මී පැණි බඳු තොල් පෙති ඇති, නොහික්මුණු හදවතක් හිමි සුන්දර තරුණයෙකි. අනෙක් අය පීඩාවේ දෙවඟනට දාව උපන්නෙකි. මධ්යම රාත්රියක් වන් අඳුරු දෑසක්, සාගර රළ වන් කෙස් කළඹක් සහ තුවාල වූ තොල් පෙති ඇති ඔහු, ලෙයින් තැවරුණු දෑත් සහ තනිකමින් පිරි හදවතක් උරුම කරගත්තෙකි. නමුත් ඒ තුවාල වූ තොල් පෙති සිනාසුණේ ඔහු වෙනුවෙනි. ලෙයින් තැවරුණු ඒ රළු දෑත් ඔහුගේ සිනිඳු සම ස්පර්ශ කිරීමට පෙරුම් පිරීය. ඔහුගේ හදවත සුවය සෙව්වේ ඔහුගෙන් පමණි. "මගේ අඳුරු ලෝකයේ එකම එළිය වුණේ ඔයා... තුවාල වුණු මගේ හිතට සුවයක් ගෙනාවේ ඔයා... ඔයාගේ ඇස් දිහා බැලුවා
Подробнее